Ο Αγριος Πάγος

Αναλυτικότερα, ο σημερινός τίτλος θα μπορούσε να ήταν μια παραλλαγή του γνωστού (αναρχικού) συμπεράσματος του Πιερ Προυντόν (1809-1865): «Η ιδιοκτησία είναι κλοπή», από το κλασικό έργο της αναρχικής γραμματείας: «Τι είναι ιδιοκτησία» («Qu’ est-ce que la propriété») (1840, κυκλοφορεί στα ελληνικά). Σε δική μου παραλλαγή: Η (…υποκλοπή στην) Ιδιοκτησία (του άλλου) Είναι (επίσης) Κλοπή.

Επίκαιρη, πιστεύω, παραλλαγή μετά την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που δίνει το δικαίωμα στους κατόχους ενυπόθηκων δανείων, τα οποία αγόρασαν «πακέτο» από την πηγή, τον αρχικό δανειοδότη, δηλαδή κάποια τράπεζα, να τα εκπλειστηριάζουν, έξω και πέρα από τη βούληση του αρχικού δανειοδότη, κυρίως του δανειολήπτη, ο δε τελευταίος (όπως κατάλαβα, γιατί αμφιβάλλω κι αν οι αρεοπαγίτες που έβγαλαν αυτή την απόφαση –με συντριπτική πλειοψηφία: 56 προς 9!– κατάλαβαν τι ακριβώς ψήφισαν) δεν έχει δυνατότητα νομικής άμυνας!

Δεν θυμάμαι άλλη φορά στο παρελθόν, τουλάχιστον από τη μεταπολίτευση κι εδώ, πιο αντιλαϊκή απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, και μάλιστα με τέτοια πλειοψηφία που σε παραπέμπει σε σενάρια επιστημονικής φαντασίας του τύπου… ομαδική υποβολή διά της μεθόδου του υπνωτισμού!

Διότι, όπως είδα (τι είδα, που χάλασε ο κόσμος, κι όπως υποψιάζομαι θα χαλάσει κι άλλο…), με αυτήν την (αγνοώ πόσο σύννομη, πάντως μακράν και εναντίον της σημερινής κοινωνίας και των πολλών προβλημάτων της) απόφαση υπάρχει ο κίνδυνος να «βγουν στο σφυρί» κάπου 700.000 (απίστευτος αριθμός) ακίνητα, πολλά των οποίων κατοικίες και μάλιστα πρώτες· μιλάμε δηλαδή για δυνητικά επερχόμενο κύμα αστέγων· από μια απόφαση ανώτατου δικαστηρίου ευνομούμενης χώρας, που θα λειτουργήσει (αν αφεθεί να λειτουργήσει, μιας και διάγουμε προεκλογική περίοδο διαρκείας…) σαν έπαθλο τοκογλυφίας!

Απόφαση που, κατά τη διδάκτορα της Φιλοσοφίας του Δικαίου Ελένη Προκοπίου («Η Ελλάδα στο σφυρί», «Συντακτών», 10/2), «…οδηγεί στην καθολική εμπορευματοποίηση των υποθηκευμένων ακινήτων των Ελλήνων πολιτών». Ποια κλοπή; Ληστεία!…