Πολιτική κουζίνα

Διαφορά τονισμού! Αλλο η εξαίρετη «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλμέτη και εντελώς άλλο η αυθαίρετη (ως συνήθως) «πολιτική κουζίνα» του Κυριάκου Μητσοτάκη, στην ορολογία της οποίας καταφεύγει τελευταία ο Ελληνας πρωθυπουργός, προκειμένου να… κατατροπώσει πολιτικά και… γαστρονομικά τους αντιπάλους του, τους οποίους, σιγά σιγά, δόξα τω θεώ, όλο και διευρύνει!

Αφού από τους «αριστερούς του χαβιαριού» και τους «σοσιαλιστές της σαμπάνιας», με ενδιάμεσο σταθμό κάποιους «σοσιαλ-Καμμένους» (αυτοί, φαίνεται, άρπαξαν στο τηγάνι!), προχώρησε στους «φιλελεύθερους πολυτελείας»· προφανώς ο δικός του φιλελευθερισμός είναι της… λιτότητας και των… στερήσεων. Δεν καταλαβαίνει, ο άνους, πως οι φιλελεύθεροι είναι και δικό του ακροατήριο και ότι βάζει τα δάχτυλα και βγάζει τα μάτια του: Ολοι σας και μόνος μου… Τι του λες;..

Αν δεν κάνω λάθος, τα γαστρονομικά του τερτίπια (που κάποιος του τα σφύριξε, καθόσον τα πιο πολλά είναι γνωστά στην αλλοδαπή από τη δεκαετία του ’80, ιδίως η «Αριστερά του χαβιαριού», «Gauche caviar» εν Παρισίοις) τα ξεκίνησε στην Πάτρα μιλώντας στην εκεί οργάνωση της Ν.Δ. (22/11), στην αποστροφή για το «καλάθι του νοικοκυριού» λέγοντας: «Προφανώς δεν αφορά τους αριστερούς του χαβιαριού ή τους σοσιαλιστές της σαμπάνιας. Ενδιαφέρει όμως τον μέσο Ελληνα. Με αυτούς και με το καλάθι του νοικοκυριού είμαστε εμείς λοιπόν. Και όσοι το σνομπάρουν ας πάρουν το δικό τους ακριβό κουβαδάκι και ας πάνε να παίξουν αλλού», σε ένα παραλήρημα μάγκικης αγένειας, σπάνιας, αν όχι πρωτοφανούς, για Ελληνα πρωθυπουργό.

Ισως ο κ. Μητσοτάκης χαβιάρια, σαμπάνιες και πολυτέλειες τα θέλει μόνο για πάρτη του και οι άλλοι, οι αριστερο-σοσιαλιστο-φιλελεύθεροι, για να είναι συνεπείς με την πολιτική τους ιδεολογία, θα πρέπει γαστρονομικά να συμβολιστούν με… τραχανά, φασολάδα και σπανακόρυζο, άντε και καμιά ολίγη από γιουβέτσι. Οχι, δεν ντρέπεται. Ετσι έμαθε. Είθε να εννοήσουν οι ακροατές του ποια είναι η «γιαλαντζί Δεξιά» του!