Πανόραμα επιτελικού κράτους

Προτού καλά καλά σβήσει ο απόηχος των πρωθυπουργικών διαβεβαιώσεων (26/5) ότι για το φετινό καλοκαίρι φροντίσαμε (φρόντισε δηλαδή η κυβέρνησή του) να μη συμβούν τα θλιβερά περσινά με τις πυρκαγιές (θυμίζω: 1.300.000 δασικά στρέμματα) και είμαστε θωρακισμένοι αντιπυρικά όσο δεν λέγεται· μέχρι δασοκομάντος! Αλλαι ήσαν αι βουλαί του υψίστου καιρού και της μεγίστης αβελτηρίας του επιτελικού κράτους, που επιμένει, ντε και καλά, να μας βγάλει από τα σοκάκια της αριστερής δημαγωγίας και του ανέξοδου λαϊκισμού και να μας βάλει στην πλατιά λεωφόρο της κανονικότητας.

Ακριβώς όπως συνέβη με την πλατιά λεωφόρο της Αττικής Οδού με τα χιόνια· ακόμα, διάβαζα κάπου, τα υπεσχημένα από τον πρωθυπουργό διχίλιαρα αποζημίωσης των εγκλωβισμένων δεν έχουν δοθεί, διότι η πανταχόθεν (της λίστας Πέτσα) προβληθείσα ως αποτελεσματική ηλεκτρονική διακυβέρνηση (e-gov.), στην εν λόγω υπόθεση (όπως και σε άλλες ιδιαίτερα κρίσιμες υποθέσεις), μάλλον απεδείχθη… αποτελματική· είναι κι εδώ ζήτημα… μετάφρασης!

Μη βλέπουμε που δεν τα λένε ή δεν τα γράφουν. Με το να μην τα λένε και να μην τα γράφουν, δεν σημαίνει ότι και δεν γίνονται! Σκόνταψαν λοιπόν οι πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις, προτού σβήσει ο απόηχός τους, στην πυρκαγιά και στα 1.800 καμένα στρέμματα δάσους (φετινό μαύρο ποδαρικό!) στο Πανόραμα Βούλας· στον Υμηττό δηλαδή, για να εξηγούμαστε. Εκεί είδαμε το Σάββατο, ακόμα μια φορά, τι εστί επιτελικό κράτος.

Απλά πράγματα, σαν επίλογος: λιγότερα λόγια, περισσότερα έργα. Σάββατο πρωί περπατούσα στον Υμηττό. Μετά την Κατεχάκη, στο πυροφυλάκιο Καραμολέγκου (ο 19χρονος εθελοντής που κάηκε σβήνοντας φωτιά στον Υμηττό) ο ηλεκτρονικός πίνακας συνιστούσε (μάλλον σε μένα!): «Προσοχή – Κίνδυνος πυρκαγιών στην Αττική». Επιστρέφοντας, στο άλσος της Πανεπιστημιούπολης δυο εργάτες με χορτοκοπτικά καθάριζαν τα εύφλεκτα ξερόχορτα. Ούτε αυτό, το πρωταρχικό, δεν έκανε το επιτελικό κράτος. Τα πολλά λόγια δεν είναι μόνο φτώχεια, είναι προκάλυμμα… κατεδάφισης, γενικής!