Παιδεία των δικαστηρίων

Συνέχεια του χθεσινού χρονογραφήματος «Της παιδείας και της παιδιάς». Αναμενόμενη η προχθεσινή απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο δέχτηκε σχετική αγωγή του υπουργείου Παιδείας και έκρινε ως καταχρηστική, άρα παράνομη, τη χθεσινή 3ωρη στάση εργασίας δασκάλων (ΔΟΕ) και καθηγητών (ΟΛΜΕ) εναντίον διεθνούς διαγωνισμού αξιολόγησης μαθητών. Σημειώνω μόνο ότι η συγκεκριμένη στάση εργασίας δεν θα ήταν καταχρηστική, άρα παράνομη, εάν δεν είχε προηγηθεί… καταχρηστικός, κατά τη γνώμη μου, νόμος, του «προκρούστη» εργατικών δικαιωμάτων υπουργού Εργασίας Κώστα Χατζηδάκη, τον οποίο ψήφισε σύσσωμη η κυβερνώσα πλειοψηφία. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για «βαρείες» και «περισπωμένες» της πιο συντηρητικής κυβέρνησης των νεωτέρων χρόνων.

Το θέμα είναι αν και πόσο μπορείς να κάνεις πολιτική, ιδίως σε θέματα παιδείας λόγω της ιδιαίτερης ευαισθησίας του ζητήματος, καθώς αφορά το «μέλλον του τόπου», με δικαστικές αποφάσεις και πανεπιστημιακές αστυνομίες. Οσο για την… επινίκια, επίσης αναμενόμενη, δήλωση της υπουργού ότι «θα διεξαχθεί κανονικά η διαδικασία των εξετάσεων και θα αξιοποιήσει επιτέλους και η χώρα μας ένα διεθνώς αναγνωρισμένο εργαλείο για τη βελτίωση της εκπαίδευσης». Σαν πολύ να βιάζεται η Ελληνίδα υπουργός Θρησκεύματος και Παιδείας (σαν πολύ να βιάζονται όλοι σ’ αυτή την κυβέρνηση!).

Εκτός και αν η υπουργός διαθέτει πειστήρια (που εμείς δεν διαθέτουμε) ότι σε όσες χώρες έχουν εφαρμοστεί, 22 χρόνια τώρα, τα προγράμματα διεθνούς αξιολόγησης μαθητών του ΟΟΣΑ, τα περίφημα PISA (Programme for International Student Assessment), έχουν αφήσει θετικό αποτύπωμα στον τομέα «βελτίωση της εκπαίδευσης». Διότι, μέχρι προχθές, ομολογώ, ιδέα δεν είχα από PISA (και σκοτάδι…). Κάθισα όμως δυο μέρες και μελέτησα, αν μου επιτρέπεται. Πρόκειται για τεστ γνωστής νεοφιλελεύθερης προσδοκίας (που σήμερα δέχεται κριτικές και «από μέσα»), που θέτει την παιδεία στην υπηρεσία της αγοράς. Αλλού λοιπόν τα ψεύδη για «διεθνώς αναγνωρισμένα εργαλεία». Εκεί που πιάνουν!