Γυναικοκτονίες και αμβλώσεις

Είπα να επιμείνω και σήμερα φεμινιστικά. Πάλι με αφορμή αυτό το προσχέδιο νόμου κατά των αμβλώσεων (όπως διέρρευσε στον Τύπο) που ψήφισε, με αναλογία 5 προς 4, εν μέσω γυναικοκτονιών, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, στη σημερινή σύνθεση του οποίου αποφασιστικό ρόλο έπαιξαν οι επιλογές «τελευταίας ώρας» του Τραμπ. Αν και στο ίδιο θέμα –τότε που ψηφίστηκε, το 1973, ο νόμος υπέρ αμβλώσεων– ανάλογη θέση με τη σημερινή πλειοψηφία του Ανωτάτου Δικαστηρίου είχε ο, άρτι εκλεγείς τότε γερουσιαστής, νυν πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, όπως διάβασα στην «Εφ.Συν.» του Σαββατοκύριακου, στο δημοσίευμα της Κορίνας Βασιλοπούλου: «Πώς μεθοδεύτηκε το έγκλημα κατά των γυναικών».

Δεν θέλω να αναφερθώ (θα το κάνω άλλη φορά, όχι σήμερα) στα ενεστώτα Ουκρανικά και τι λέει και τι κάνει γι’ αυτά και τον Πούτιν τώρα ο Μπάιντεν. Ομως τότε, το ’73, ήταν κατά του νόμου που επέτρεπε τις αμβλώσεις, «σχολιάζοντας πως σε τέτοια ζητήματα “είμαι τόσο φιλελεύθερος όσο και η γιαγιά σας”», απευθυνόμενος σε δημοσιογράφους. Θέλω να πω ότι έχει μεγάλη «ουρά» πίσω της η τωρινή απόφαση (το προσχέδιο απόφασης έστω) του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ και πολύ δρόμο μπροστά τους οι γυναίκες και τα γυναικεία κινήματα, όχι μόνο να κατακτήσουν δικαιώματα που τους ανήκουν, αλλά και να διασφαλίσουν ήδη κεκτημένα.

Σήμερα που, σε μιαν απίστευτη αντεπίθεση του ακραίου, ρατσιστικού, συντηρητισμού, παγκοσμίως, διατρέχουμε σοβαρό κίνδυνο, ως ανθρωπότητα, με τις ηγεσίες που διαθέτουμε (και ψηφίσαμε, όπως και με όποιες «πλειοψηφίες» ψηφίσαμε!), αυτές τις «μοιραίες και άβουλες αντάμα…» ηγεσίες (από τον Βάρναλη τα εισαγωγικά), να οδηγηθούμε –και εν πολλοίς οδηγούμαστε– σε… μοντέρνες παραλλαγές από τα παλιά «κυνήγια μαγισσών» και άλλα «κυνήγια» και «λίστες» άλλων «δαιμόνων». Γιατί ακούω εσχάτως όρους απαξιωτικούς, ανατριχιαστικούς, όπως: «συντέλεια», «ισαποστάκηδες», «δικαιωματιστές» που προοιωνίζονται νέα «φακελώματα»!