Τα όσα «διακινήθηκαν» ειδησεογραφικά ενόψει και εν μέσω της κακοκαιρίας «Διομήδης» μόνο ως… κινδυνολογία επί του καιρού χαρακτηρίζονται: «Μείνετε στα σπίτια σας και τρέμετε για τα χειρότερα!». Εκτακτα δελτία: απίστευτος μηχανισμός χειραγώγησης. Πρώτοι κινδυνολόγοι, οι φοβητσιάρηδες. Πρώτη φοβητσιάρα, η εξουσία. Μπορεί να μας πνίξει σε μια κουταλιά νερό. Κυριολεκτικά, καιροσκόποι!
Το ακόμα φοβερότερο είναι πως όσο πιο απαράσκευοι είναι στα «έκτακτα» ή «ακραία» καιρικά –ή άλλα φυσικά, όπως πυρκαγιές ή σεισμοί– φαινόμενα τόσο πιο… φοβιστικοί γίνονται. Αυτό, απλά, σημαίνει ότι σου τα φορτώνουν, μετακυλίουν, εκ των προτέρων, σε σένα τις ευθύνες για ό,τι πρόκειται να συμβεί και έχουν (νομίζουν!) το κεφάλι τους ήσυχο.
Οπου, στις πιο πολλές φορές, ή τα πράγματα δεν ανταποκρίνονται στις απειλές που… προδιαγράφηκαν: ήταν απείρως ηπιότερα. Ή, αν οι προειδοποιήσεις αποδείχθηκαν βάσιμες και τα φαινόμενα υπήρξαν ή εξελίχθηκαν σε ακραία, τότε περάσαμε στα χειρότερα, τα ανεξέλεγκτα. Οι φωτιές στην Εύβοια είναι ο πιο πρόσφατος, αδιάψευστος, μάρτυρας. Ηταν και η μόνη –αναμενόμενο– που έπληξε, κάπως σοβαρά, ο «Διομήδης», μαζί και η Σκόπελος. Οπου και πάλι, σ’ αυτή την κακοκαιρία, τα ρήματα που πρωταγωνίστησαν στα social media (το άλλο ένδυμα της εξουσίας) ήταν τα… φοβιστικά: «επελαύνει», «σφυροκοπά», «σαρώνει»… ο Διομήδης (με τα άλογά του; Ο Διομήδης του Ηρακλή ή ο τρωικός Διομήδης, άραγε;). Τρέλανε τον κόσμο στα προειδοποιητικά sms η Προστασία του Πολίτη.
Αμα ξέρει κανείς καλύτερο εργαλείο του εξουσιάζειν από τον φόβο, να το πει και σε μας. Εντέλει, ούτε από τα παραμύθια δεν διδαχθήκαμε. Ακόμα δεν καταλάβαμε –γεράσαμε και δεν εννοήσαμε– ότι ο Μπαμπούλας είναι αφηγηματικό σκιάχτρο, προσωποποιημένος φόβος, αλλά φτιαχτός, ολότελα ακίνδυνος. Μόνο και μόνο για λόγους… παιδαγωγικούς, όπως θα έλεγε και ο καθηγητής Γεραπετρίτης· καιρό έχει να μας… αποστάξει από τη σοφία του, αλήθεια…
