Ημιτελής συμφωνία με όρους πολιτικής

Ετσι, από λόγους διαλεκτικής συνάφειας, για να αντιπαραθέσω διαλεκτικά (από το διαλέγομαι = συνομιλώ, συζητώ, όχι από τη διαλεκτική της εγελιανής ή της μαρξιστικής φιλοσοφικής θεωρίας) την «ημιτελή συμφωνία» του τίτλου του σημερινού χρονογραφήματος, στον χθεσινό πρωτοσέλιδο τίτλο της «Εφ. Συν.»: «Προς οδυνηρό συμβιβασμό», εν όψει συμφωνίας τελικά, με εταίρους/δανειστές, για το περιβόητο χρέος, αρχής γενομένης από το σημερινό Eurogroup με πιθανή ολοκλήρωση (της ημιτελούς συμφωνίας;), αύριο και μεθαύριο, στη σύνοδο κορυφής.

Προφανές ότι δανείστηκα την «ημιτελή συμφωνία», από την Ημιτελή Συμφωνία του Σούμπερτ (άλλως, Συμφωνία αριθμός 8 σε Σι ελάσσονα), ίσως το κορυφαίο από τα έργα του, πάντως από τα κορυφαία της συμφωνικής μουσικής. Επί του οποίου οι μουσικολόγοι διχάζονται, αν ορθώς αποκλήθηκε Ημιτελής, επειδή δεν ολοκληρώθηκε ή κακώς την είπαν Ημιτελή, καθώς ο Σούμπερτ, 24 μόλις ετών τότε (1823), πρωτοτύπησε συνθέτοντας συμφωνία σε δύο μέρη, αντί των συνηθισμένων τότε τεσσάρων.

Ελάσσονες ομοιότητες (το χρονογράφημα αβαντάρει σε κάτι τέτοια…) μεταξύ Ημιτελούς του Σούμπερτ και (αναμενόμενης) συμφωνίας με θεσμούς είναι ότι τη Συμφωνία του Σούμπερτ μουσικολόγοι χαρακτηρίζουν ως «εξαιρετικά σκοτεινή», με «έντονα δραματικά στοιχεία», κάτι που διαθέτει πλουσιοπάροχα, ιδίως στο παρασκήνιό της, η επικείμενη συμφωνία των Βρυξελλών. Οσο για το δεύτερο μέρος του σημερινού τίτλου: «με όρους πολιτικής». Το έβαλα ακριβώς για να δείξω ότι εάν από τη συμφωνία των Βρυξελλών λείψουν οι όροι πολιτικής και αυτή περιοριστεί (όπως πάει να διαφανεί) στην… αριθμολαγνεία των ισοδύναμων εξισώσεων διά της μετατροπής του προβλήματος από πολιτικό σε μαθηματικό, τότε θα πρόκειται πράγματι για συμφωνία ημιτελή με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Οπότε βράσε όρυζα.

Θα είναι κρίμα κι άδικο να φτάσουμε στην επιτάφια επιγραφή του Σούμπερτ (πέθανε μόλις στα 31 του, μάλλον από σύφιλη): «Εδώ η Τέχνη της Μουσικής ενταφίασε ένα πλούσιο απόκτημα, αλλά ακόμα ωραιότερες προσδοκίες»!