Αντιγράφω από προσωπικό ημερολόγιο: «Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2021, 5:59 π.μ. Αποφασισμένος να μην πάω για κολύμπι, λόγω οικιακών ασχολιών. Με… ευνόησε και ο καιρός: έξι Μποφόρ τώρα στο Φάληρο, συν πιθανότητες βροχής που δίνει το δελτίο. Υπνος καλός. Χρονογράφημα δεν έχω, αλλά όλο και κάτι θα βρεθεί.
»Χθες, αφού περπάτησα (στον Υμηττό) και εργάστηκα, βγήκα το μεσημέρι. Κατηφόρισα στη Μητρόπολη, στο λαϊκό προσκύνημα στη σορό του Μίκη. Δεν πηγαίνω σε τέτοια. Ούτε μπήκα στην εκκλησία. Πήγα προς τιμήν του θανόντος, για την ατμόσφαιρα (συγκινητική· υπήρχαν και οι περίεργοι, αλλά δεν ήταν καθοριστικοί) και τον κόσμο (πλήθος)· υπομονητικός· ίσως ήθελες και δυο ώρες ώσπου να μπεις στο εκκλησάκι του αγίου Ελευθερίου, πλάι στη Μητρόπολη. Ηρεμα, δεν ξέρω τι ακολούθησε. Τράβηξα πεντέξι φωτογραφίες με το κινητό· πιθανή ανάμνηση· αν και με την ευκολία του κινητού, όπως με κάθε ευκολία, κι αυτή η ψηφιακή ανάμνηση θα ξεθωριάσει γρήγορα.
»Ανηφόρισα για τη “Μουριά”, στα Εξάρχεια. Πρώτη φορά στο κέντρο μετά τις διακοπές. Φήμες ότι απέσυραν (ο δήμαρχος) τις ζαρντινιέρες της Πανεπιστημίου. Στη θέση τους· έμβλημα ευήθειας αλλά κόστους ενός εκατομμυρίου ευρώ (στις ειδήσεις, τέταρτη μέρα σιγοκαίγονταν απορρίμματα στον Ελαιώνα). Κάθισα σε μια παρέα. Παράγγειλα καφέ. Εμφανίστηκε ο Παπαχρήστος· άρτι αφιχθείς από βόρεια Εύβοια, από το χωριό του, με μαύρες εντυπώσεις, ανεξίτηλες, από τις πυρκαγιές, που πλησίασαν τα σπίτια, κάηκε κι ένα κτήμα του.
»Εφυγα κατά τις τέσσερις. Στο σπίτι τίμησα το υπόλοιπο από κυριακάτικο γιουβέτσι. Βραδάκι, τηλεφώνησα στα παιδιά μου. Ισως ιδωθούμε μες στο Σαββατοκύριακο. Ξεκινάει, όπου να ’ναι, και το πρωτάθλημα των ακαδημιών ποδοσφαίρου· κορονοϊού επιτρέποντος: 38 χθες οι νεκροί, 2.807 τα κρούσματα! Δείπνησα με παξιμάδια, γραβιέρα και σταφύλι βλέποντας στην τηλεόραση το (παλιό) φιλμ “Ροζ Κάντιλακ” με (νέο) τον Κλιντ Ιστγουντ…».
