Οπως και να το πάρει κανείς, για καλό ή για κακό -ζήτημα ερμηνείας- έχουμε κυβέρνηση που ρέπει στο / ή την τέρπει το επίρρημα «απευθείας». Ισως ελλείψει ρημάτων, έως ότου ανακαλύψει ή επινοήσει μερικά, επί του παρόντος αρκείται στα επιρρήματα, εκ των οποίων το «απευθείας» (νεότερη συγχώνευση του απ’ ευθείας, που σημαίνει, στα λεξικά, ενέργεια πραγματοποιούμενη χωρίς μεσολάβηση ενδιάμεσου παράγοντα) είναι το προσφιλέστερο.
Εκτός λεξικών τώρα, σημαίνει πάρα πολλά πράγματα, που τα περισσότερα υπάγονται στη γενικότερη κατηγορία, ομοταξία, των ανεξέλεγκτων, με πιο γνωστή την «απευθείας ανάθεση» (πληθυντικός «απευθείας αναθέσεις»), στην οποία διαπρέπει η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής κ. Σοφία Νικολάου, ομού μετά του προϊσταμένου της υπουργού Δικαιοσύνης κ. Κώστα Τσιάρα.
Αν και πρόδρομος της μεθόδου είναι πρώην νομάρχης Θεσσαλονίκης, πρώην αοιδός λαϊκών ασμάτων, με ενδυμασία Ζορό εις καρναβαλικάς εκδηλώσεις, ο οποίος –όπως διάβαζα προσφάτως– ακόμα δικάζεται για απευθείας αναθέσεις, γνωστές και ως «45άρια». όχι περίστροφα, χιλιάρικα ευρώ ως ανώτατο όριο απευθείας (ανεξέλεγκτων) αναθέσεων και διαιρέτης πολλαπλάσιου ποσού… δημόσιου χρήματος, να ξέρουμε και τι λέμε.
Βλέπω τώρα στην «Εφ.Συν.» (καλά που υπάρχει κι αυτή), στο ρεπορτάζ του Στέργιου Ζιαμπάκα «Αναξιοκρατία στην “καρδιά” του επιτελικού κράτους» (14/6), μια παραλλαγή των «απευθείας αναθέσεων», τις «απευθείας τοποθετήσεις», που εφαρμόζει ευλαβώς ο γενικός γραμματέας (τι κάνει με τόσους γενικούς γραμματείς ο Μητσοτάκης… κομμουνιστικό κόμμα νέου τύπου;) Συντονισμού της Κυβέρνησης (ένα είδος «Μπέρια» δηλαδή του λεγόμενου «επιτελικού κράτους») κ. Αθανάσιος Κοντογεώργης.
Εδώ πια υπάρχει ο κρίσιμος αστερίσκος των «μετακλητών», όπου γίνεται το μεγάλο πάρτι των «απευθείας» και των «ημετέρων». Ολα αυτά (τεκμήρια για είκοσι ευθυμογραφήματα και την… τραγωδία: «Δημόσια Διοίκηση») τα αποκαλύπτει… απευθείας ο σύλλογος των αρμόδιων υπαλλήλων του υπουργείου Προεδρίας. Κατόπιν αυτών… αναζητείται το «επιτελικό κράτος», που δυο χρόνια τώρα το ακούμε και δεν το βλέπουμε…
