Μαθήματα ανθρωπιάς

Το αγνό αθλητικό πνεύμα αναδείχθηκε κυρίως μέσα από την κατάρρευση του Δανού ποδοσφαιριστή Κρίστιαν Ερικσεν. Ο οποίος, «ενώπιον» εκατομμυρίων τηλεθεατών, έκανε το πρώτο βήμα προς τον θάνατο, αλλά τον κράτησε στη ζωή η έγκαιρη και σωστή… σωστική επέμβαση γιατρού και βοηθών.

Πρωτίστως όμως, η άμεση βοήθεια του συμπαίκτη του, αρχηγού της ομάδας, Σίμον Κίερ: Με γνώση κράτησε ανοιχτό το στόμα του αναίσθητου συμπαίκτη του με τη γλώσσα έξω, ώστε να διατηρηθεί η αναπνοή και να μη «γυρίσει» η γλώσσα (συνηθισμένη αιτία πνιγμού σε ανάλογες περιπτώσεις). Με ανθρωπιά, πρώτα προσπάθησε να καθησυχάσει (με τρυφερή αγκαλιά!) τη γυναίκα του Κρίστιαν, μετά, υπέδειξε στους συμπαίκτες του να σχηματίσουν κλοιό γύρω από τον πεσμένο συμπαίκτη τους, μια ασπίδα προστασίας!

Να προστατεύσουν τι, από τι; Τον συμπαίκτη τους, στην πιο προσωπική στιγμή της ζωής του, τη μοναδική, μεταξύ ζωής και θανάτου, από τα αδηφάγα μέσα τηλοψίας που είχαν ήδη κυκλώσει Το Ιδανικό Θήραμα: έναν… μονομάχο, 29 χρόνων, από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στον κόσμο, με πρωτιές και διακρίσεις, να καταρρέει στην αρένα μπροστά σε εκατομμύρια (τηλε)θεατές.

Η Αυτοκρατορία του Θεάματος ήταν εκεί. Μόνο που τον μονομάχο φρούρησαν, φύλαξαν και την απόλυτα προσωπική στιγμή του διαφύλαξαν οι άλλοι μονομάχοι/συμπαίκτες του. Τα μέσα ήταν εκεί, ζουμάροντας στο κάδρο. Ομως δεν ήταν εκεί το θέμα, ο πρωταγωνιστής, η εικόνα. Είχαν κάνει φραγή οι άλλοι σκλάβοι του θεάματος!

Ποτέ άλλοτε δεν θυμάμαι την Αυτοκρατορία του Θεάματος να υπέστη τέτοια απαξίωση, τέτοια ξεφτίλα. Σαν το κίνημα του Σπάρτακου ήταν οι Δανοί ποδοσφαιριστές (και ο αρχηγός τους!) στο 43ο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου!

ΥΓ. «Αυτό που έχει μεγάλη αξία είναι, ότι είδαμε ζωντανά, τι σημαίνει να υπάρχει άμεση ιατρική βοήθεια και παρακολούθηση στον αθλητισμό», διάβασα σε δήλωση γιατρού. Με ανάλογο σύστημα υγείας, προσθέτω. Στην Κοπεγχάγη συνέβη!..