Οχι παίζουμε. Σιγά που θα άφηνε ο Βορίδης (εν συντομία, Μητσοτάκης) να πάει χαμένη η μελόπιτα για την ψήφο των αποδήμων που του έστρωσε η Τζάκρη σε ομογενειακή εφημερίδα της Νέας Υόρκης. Ανέσυρε αμέσως από τη μέσα τσέπη το έτοιμο νομοσχέδιο του «ενός νόμου και ενός άρθρου» (δικός του ο σημερινός μου τίτλος), με το οποίο ακυρώνεται ο νόμος περί ψήφου αποδήμων (για την ακρίβεια, μη μας κατηγορούνε και για παραποίηση, αίρονται οι περιορισμοί του νόμου), ο οποίος είχε αποσπάσει ευρεία συναίνεση: 288 ψήφοι, νομίζω ρεκόρ συναινετικό.
Ηρθε επομένως στα λόγια του ο υπουργός των Εσωτερικών, όταν προ ημερών στη Βουλή, στην έναρξη της συζήτησης του νομοσχεδίου για τη Δημόσια Διοίκηση, διευκρίνιζε (χωρίς να του ζητήσει κανείς, αλλά αυτό δεν είναι φαίνεται απαραίτητο για τον κ. Βορίδη, διακατέχεται από αρχές και αντιλήψεις που δεν απαιτούν αίτημα διευκρίνισης, προκειμένου να δοθεί, δίδεται εκ των προτέρων) ότι: «Εγώ δεν είμαι άνθρωπος των συναινέσεων».
Εντάξει, το εμπεδώσαμε, ούτε αυτός, συνεπώς ούτε ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση είναι «άνθρωποι των συναινέσεων». Μια φορά αμάρτησαν, στον προηγούμενο νόμο (δικός τους και αυτός) για την ψήφο των αποδήμων. Δεν το ματαξανακάνουν. Το ίδιο έκαναν και με το (πάλι αρμοδιότητα Βορίδη) νομοσχέδιο «Σύστημα Εσωτερικού Ελέγχου στο Δημόσιο» για το ΑΣΕΠ: Τροποποίησαν δικό τους νόμο, ώστε να περάσουν δικό τους πρόεδρο, με φωτογραφική παράταση θητείας, αλλά σε άλλη θέση. Είναι και πονηρούληδες.
Ξέρετε ποιο είναι το θέμα εν ολίγοις, το ρεζουμέ; Και ο δημοσιοϋπαλληλικός κόσμος (ΑΣΕΠ) και οι απόδημοι (ψήφος) είναι δύο πολύ μεγάλες δεξαμενές εκλογικής πελατείας. Αν ελέγχεις τη ροή, τα φίλτρα και τις βάνες, αράζεις και το μαγαζί δουλεύει με αυτόματο πιλότο! Αν δεν ήταν η Τζάκρη, θα την είχαν επινοήσει!
