Μιλάμε για παρακμή

Λέω πως η είδηση δεν είναι η αστυνομική δύναμη που προστάτευε κάποιον τηλεπαρουσιαστή, του οποίου μόνο τηλεοπτικό προσόν ήταν το ζάπινγκ άμα τη εμφανίσει. Ούτε πώς ο εν λόγω, διά μεσολαβήσεων ή αμεσολάβητα, εξασφάλισε την προστασία. Ούτε γιατί το υπουργείο Προστασίας, ενώ διέψευσε την αρχική καταγγελία (του αντιδημάρχου Ραφήνας), εν συνεχεία βεβαίωσε το γεγονός, οπότε (με πρωθυπουργική παρέμβαση πλέον, αφού το πράγμα είχε γίνει βούκινο) ήρθη η προστασία.

Ούτε ότι ο τηλεπαρουσιαστής μπουκάρισε στο υπουργείο Εργασίας μετά συνοδείας, ως μαινόμενος… κάτι απρόσωπο ζητώντας το «δίκιο» του εις ρευστόν. Ούτε ότι όλη η ιστορία -τράβα από δω, τράβα από κει- γίνηκε κουλουβάχατα και γελάει ο κόσμος· χρειάζεται και λίγο γέλιο αυτές τις σκοτεινές ώρες, όπου ακόμα και τα άστρα είναι… Zeneca κι από πάνω πέφτει και λασπόβροχο· μας πήρανε χαμπάρι μέχρι τη Σαχάρα!

Λέω πως η είδηση είναι ο λόγος αυτής καθαυτής της προστασίας. Ποιο λόγο επικαλέστηκε και πέτυχε πολυάριθμη προστασία πεζών και εποχουμένων αστυνομικών ο παρουσιαστής του «ζάπινγκ». Επικαλέστηκε απειλές από την «17Ν». Και έπεισε. Πρώτον απ’ όλους τον υπουργό Προστασίας. Αυτόν δηλαδή, που τότε, προ είκοσι ετών, ως υπουργός Δημόσιας Τάξης, επαιρόταν ότι είχε διαλύσει αυτή την οργάνωση.

Φαίνεται ότι, τότε, παρά τη διάλυση, διέφυγαν κάποια φαντάσματα, τα οποία, μετά από χρόνια στη «φορμόλη» και διψώντας για τιμωρία του «λούμπεν καπιταλισμού» (δεν θυμάμαι, τώρα πια, την ακριβή –που την πληρώσαμε ακριβά!– ορολογία εκείνης της οργάνωσης ζηλωτών), επέλεξαν ως στόχο απειλών έναν, έως ανεκδιήγητο, τηλεπαρουσιαστή. Που ως φαίνεται (και θα φανεί κι άλλο προβλέπω) είχε τον τρόπο του να απομυζά δημόσιο χρήμα, «πράγμα νόμιμο, όμως ανήθικο»· όπως επισήμανε ο πρώην υπουργός Εργασίας και νυν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Γιάννης Βρούτσης στο «Documento». Δικός του και ο τίτλος του σημερινού χρονογραφήματος.