Να σχολιάσω κι εγώ την τελευταία ραψωδία στην ελληνική γλώσσα του Ελληνα πρωθυπουργού από το βήμα της Βουλής, με την επικολυρική εξάρθρωση ότι: «Στις σχολές δεν μπαίνει η αστυνομία, μπαίνει η δημοκρατία. Η δροσερή πνοή της δημοκρατίας που αφήνει έξω ο καπνός από τις μολότοφ». Ο θεός κι η ψυχή του, τι εννοεί με τη δεύτερη (διευκρινιστική υποθέτω) πρόταση.
Αυτό το λεκτικό αγλάισμα, υπό μορφή γνωμικού (ελπίζω η Ιστορία να το αγνοήσει), ήδη σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Αλλά με τις αγορεύσεις και τα διαγγέλματα του κ. Μητσοτάκη δεν κάνουμε μόνο παγωμένο ντους στη Γλώσσα. Κάνουμε και ζεματιστό στο Συνταγματικό Δίκαιο. Το οποίο πουθενά δεν ταυτίζει αστυνομία (παράρτημα εξουσίας, δοτής) με δημοκρατία (πηγή, διά του λαού, όλων των εξουσιών).
Να περάσουμε και σε κάποιους ορισμούς, στοιχειώδεις; Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η εξουσία πηγάζει από τον λαό, ασκείται από αυτόν (άμεσα είτε μέσω αιρετών αντιπροσώπων) και υπηρετεί τα συμφέροντά του. Συντίθεται από: ελευθερία του λόγου και του συνέρχεσθαι, ισοτιμία, συμμετοχή στα κοινά και δικαίωμα στη ζωή. Θεσπίστηκε στην Αθήνα από τον Κλεισθένη το 508 π.Χ. Αστυνομία (Πόλεων, ονομασία έως το 1984) είναι ομάδα ένστολων, οπλισμένων ανθρώπων, οργάνων αιρετής πολιτικής εξουσίας, αρμόδιων για τη δημόσια τάξη σε μια περιοχή, σύλληψη εγκληματιών, διερεύνηση εγκλημάτων κ.λπ. Ιδρυτής της (και αρχηγός της τα πρώτα εννέα χρόνια) ο Βρετανός σερ Φρέντερικ Λοχ Χάλιντεϊ, το 1920 μ.Χ.
Από πουθενά δεν συνάγεται ότι η αστυνομία είναι προπομπός της δημοκρατίας. Αυτά είναι πρωτοφανούς ανοησίας «κομπογιαννίτικα» εγχειρήματα που μόνον ο κ. Μητσοτάκης και οι περί αυτόν μετέρχονται. Να πω κι εγώ ένα γνωμικό: Οσο διευρύνεται και δυναμώνει η δημοκρατία, τόσο λιγοστεύει η αστυνομία. Και στην ενδυνάμωση της δημοκρατίας η μόρφωση, η παιδεία, η δημόσια παιδεία έχει πρωτεύοντα ρόλο.
