Δυο παλιές ιστορίες των Αμπελοκήπων βρικολάκιασαν

Δυο ρεπορτάζ στην «Εφ.Συν.» του Σαββατοκύριακου, σε κοινό δισέλιδο, αφορούσαν ισάριθμους ελεύθερους χώρους (παρκάκια) που φαίνεται να μπήκαν στη δίνη για πολυκατοικίες, στους Αμπελοκήπους, συνοικία που δεν φημίζεται για περίσσιο πράσινο. Το ένα είναι η πλατεία ΕΠΟΝ, όαση χωμένη σε πολυκατοικίες, Λαμίας, Εσλιν και Δουκίσσης Πλακεντίας.

Αλάνα τη δεκαετία του ’50 (η «Αλάνα του Νέστορα» τη λέγαμε παιδιά, από το όνομα του μόνου γνωστού μας που ήταν το σπίτι του εκεί – μόνο μονοκατοικίες με αυλές). Το ’67, με βασιλικό διάταγμα, ανακηρύσσεται κοινόχρηστος χώρος. Ο Μπέης, το ’81, τη διαμορφώνει σε παρκάκι και την ονομάζει πλατεία ΕΠΟΝ, μια και απέχει μόλις ένα τετράγωνο από το σπίτι (διατηρητέο σήμερα, κάπως παραμελημένο) όπου ιδρύθηκε, 23 Φεβρουαρίου 1943, η ΕΠΟΝ, νεολαία του ΕΑΜ.

Εξαίφνης (όπως έγραφαν τα παλιά χρονικά) εμφανίστηκε ιδιοκτήτης, ο οποίος, παρά τα βασιλικά διατάγματα και τις μετέπειτα συντελεσμένες απαλλοτριώσεις και πράξεις αναλογισμού αποζημίωσης (2001, δημαρχία Αβραμόπουλου), θέλει να σηκώσει πολυκατοικία, δέκα πατώματα με 32 μέτρα ύψος.

Δεν θεωρώ τυχαίο το γεγονός ότι αυτή η πρώτη υπόθεση-«βρικολάκιασμα» έσκασε αμέσως με την ψήφιση του «νέου χωροταξικού» Χατζηδάκη· νόμος 4759· θα τον βρίσκουμε στο εξής μπροστά μας, όχι για καλό! Ο οποίος, σε ανάλογες, αμφιλεγόμενες, υποθέσεις διεκδίκησης ιδιοκτησίας από Δημόσιο/δήμο και ιδιώτη, εμμέσως αλλά κατ’ ουσίαν, με δεδομένο το βραδυκίνητο Δημοσίου/δήμου, ευνοεί τους ιδιώτες. Αν υπολογίσουμε και τη μεταφορά συντελεστή δόμησης που, υπό μίαν έννοια, ενώ ήταν αδρανής, ενεργοποιείται πάλι, παρά το βεβαρημένο –και με αποφάσεις του ΣτΕ– παρελθόν της, τότε φέξε μου και γλίστρησα….

Μένουν ακόμα κάποιες δυνατότητες στο δήμο «νέας ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης» που είθε να αξιοποιηθούν, μήπως και σωθεί η πλατεία. Για την επωνυμία της –πλατεία ΕΠΟΝ– δεν ξέρω πόσοι από την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου ενδιαφέρονται…