Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια

Τον Φλωράκη θυμήθηκα με τον σημερινό τίτλο. Αυτός ειδικευόταν στις παροιμίες, που τις γλύκαινε η βαριά θεσσαλική προφορά του, την οποία διατήρησε ανόθευτη και πολύ καλά έκανε! Σκέφτηκα τη συγκεκριμένη παροιμία, ενδεικτική του πόσα πράγματα αλλάζουν με τον χρόνο, πόσες βεβαιότητες και πόσες αλήθειες… διαβάζοντας, προχθές στην «Εφ.Συν.» το ρεπορτάζ της Χριστίνας Παπασταθοπούλου: «Κινεζική “τορπίλη” στο λιμάνι», κάτω στον Πειραιά…

Υπάρχει μια αντιπαράθεση εκεί, μια κόντρα, ανάμεσα στη διοίκηση του ΟΛΠ (Κινέζοι εδώ και κάποια χρόνια· η Cosco) και τους ναυπηγοεπισκευαστές επιχειρηματίες του Περάματος. Η σύμβαση παραχώρησης που υπέγραψε το Δημόσιο με τους Κινέζους, σαφώς (σημειώνεται στο ρεπορτάζ, το γνωρίζω και ο ίδιος), στο επίμαχο ζήτημα (ενδεχόμενη ίδρυση ναυπηγείου), ευνοεί τους ναυπηγοεπισκευαστές. Ομως η Cosco, που ήταν στην αρχή θετική (στο κάτω της γραφής, έτσι ορίζει η σύμβαση), στη συνέχεια… ανέκρουσε πρύμναν (λέμε και καμιά μαγκιά… καθότι, ναυπηγεία…) και υπαναχώρησε. Θέλει και ναυπηγείο η κυρία!

Οργίστηκαν οι ναυπηγοεπισκευαστές (με το δίκιο τους) και οι εκπρόσωποί τους εξέδωσαν ανακοίνωση μαχητική και ενημερωτική. Αυτή η ανακοίνωση ενέπνευσε στον επιγραφόμενο τα «λάχανα» και τα «παραπούλια» (οι λαχανίδες είναι αυτά) του τίτλου. Καθώς κάπου στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι: «… ο ΟΛΠ έριξε τη μάσκα (σ. μονιμοποιήθηκαν οι μάσκες στη ζωή μας!) του συνεργάσιμου και αναπτυξιακού επενδυτή και φάνηκε το πραγματικό αναξιόπιστο πρόσωπο του Κινέζου αποικιοκράτη»! «Μάνα μου και Παναγιά!», σταυροκοπήθηκα! «Κινέζος αποικιοκράτης»!

Τότε, θα το λέγαμε «το πιο σύντομο ανέκδοτο»· τότε είχαμε το «Αλβανός τουρίστας» (κινεζόφιλοι τότε οι Αλβανοί· ο Χότζα δηλαδή· που μετά τα γύρισε…). Ποιος να το ’λεγε τότε σε κινεζόφιλο! Θα παραμέριζαν τη διάσπαση για να «χτυπήσουν τον ταξικό εχθρό». Το γούστο είναι ότι οι επιχειρηματίες της ναυπηγοεπισκευής είναι μικροί μεν αλλά… βιομήχανοι! Αλλάζουν οι καιροί…