Παραδοχές, αλλά μετά από τη νεκροψία

Παραδέχτηκε λέει η Deutsche Bank συμμετοχή της στο σκάνδαλο χειραγώγησης του επιτοκίου Libor και ήρθε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό με βρετανικές και αμερικανικές ρυθμιστικές αρχές, αναλαμβάνοντας να καταβάλει συνολικά 2,5 δισ. δολάρια: ποσό-ρεκόρ για σκάνδαλο που κι αυτό είναι το μεγαλύτερο στην ιστορία των τραπεζών (τουλάχιστον απ’ αυτά που μαθαίνουμε!).

Είναι δε το επιτόκιο Libor, το λεγόμενο και «αμαρτωλό», ο μέσος όρος επιτοκίου, με το οποίο κορυφαίες τράπεζες δηλώνουν καθημερινά ότι μπορούν να κάνουν «τράμπα», να δανείζονται δηλαδή μεταξύ τους∙ μια παραλλαγή της γνωστής μας παροιμίας: Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει!

Οπως κατάλαβα (γιατί με τα οικονομικά, εκεί που νομίζεις ότι καταλαβαίνεις, έρχεται μια άλλη «θεωρία», «νέα», που σε επαναφέρει στο σύνταγμα των λοιπών τυφεκιοφόρων ηλιθίων! Να μην παραπαίρνεις και θάρρος!) το επιτόκιο Libor αφορά συναλλαγές σε δολάρια/ευρώ, όπως π.χ. το αντίστοιχο διατραπεζικό επιτόκιο αλλά μόνο για ευρώ είναι το Euribor.

Τον Σεπτέμβριο, λοιπόν, του 2008, λίγες ημέρες μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers που αρχίσαμε, παγκοσμίως, να μετράμε ανάποδα και να είμαστε σήμερα υπήκοοι ενός χρηματοπιστωτικού συστήματος που το χειραγωγούν… vampire, η Deutsche, σε κάθε ελάχιστη μεταβολή στο spread του Libor (π.χ. 0,01%), μπορούσε να κερδίσει ή να χάσει μέχρι και 68 εκατ. ευρώ.

Στο «κόλπο» της διατραπεζικής χειραγώγησης επιτοκίων ήταν και άλλες μεγαλοτράπεζες: Barclays, UBS, RBS.

Υπαλλήλους μάλιστα της Deutsche, που εξεδήλωσαν ανησυχίες για υψηλά ρίσκα (επτά υπάλληλοι που ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο ήδη απολύθηκαν), ανώτεροί τους τούς… καθησύχαζαν υποστηρίζοντας ότι η τράπεζα μπορούσε να επηρεάζει επιτόκια!

Ενα είδος… νόμιμης ληστείας δηλαδή!

Το χειρότερο -καθώς έχουν περάσει οκτώ χρόνια από το… δειλινό της μεγάλης σφαγής!- είναι ότι τα… θαυμαστά κατορθώματα των ταχυδακτυλουργών της τραπεζικής τα μαθαίνουμε από τη νεκροψία!

Οταν πια έχουμε πεθάνει… εντελώς ή τελούμε σε μακρά νεκροφάνεια…