Αντιγράφω από ημερολόγιο: «Κυριακή, 10 Μαΐου, 2020, 10.30 π.μ. Περπάτησα αρκετά και άνετα· δυο ώρες και είκοσι πέντε λεπτά· μέχρι Καλοπούλα και επιστροφή από Μοναστήρι Καισαριανής. Μια χαρά. Είδα από μακριά και τον αγαπητό κύριο Ευάγγελο (τον είχα χάσει μες στα κορονοϊκά…), εποχούμενο, αλλά συνοδηγό· κάπου θα άφηναν το αμάξι και θα συνέχιζαν μέχρι Καλοπούλα με τα πόδια· αυτή είναι η μεγάλη ομάδα των Καλοπουλιστών! Μου πρότειναν κάποτε να γίνω… μέλος, αλλά δεν με βολεύουν οι ώρες τους!
»Εχω ετοιμάσει τα πάντα, ώστε να επισκεφτώ τον μικρό εγγονό μου για τα γενέθλιά του· μέχρι μάσκα και γάντια! Πού καταντήσαμε! Μας κατάντησαν… Είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για ανθρώπινο δάκτυλο· η απληστία και η επίδειξη ημών των ανθρώπων το προκάλεσε, όπως τόσα και τόσα… Επιδημίες και πόλεμοι είναι στην αποκλειστική “φροντίδα” του ανθρώπου· έχει το copyright!
»Αν δεν τα θέλει, μπορεί να τα αποφύγει. Πιο δύσκολα ίσως τις επιδημίες, αλλά και αυτές, τώρα πια, αν δεν αποφεύγονται, μπορεί να περιοριστεί η δραστικότητά τους στο ελάχιστο· να περάσουν και να φύγουν ανώδυνα. Αρκεί εγκαίρως να γίνουν οι διαγνώσεις και να ιεραρχηθούν οι προτεραιότητες: Υγεία ή Οικονομία; για παράδειγμα. Κεντρικό δίλημμα, που ακόμα και τώρα, ενώ πλέον μετράμε σε δεκάδες χιλιάδες τους θανάτους, δεν έχει γίνει καθαρή επιλογή!
»Εχουμε –η ανθρωπότητα–, αυτή την κρίσιμη περίοδο, μες στην ατυχία, την επιπλέον γκαντεμιά να διαθέτουμε και μια “αρμαθιά” από ηγέτες επικίνδυνους που προσποιούνται τους ηγεμόνες… Από τον Τραμπ και τον Τζόνσον μέχρι τον Ερντογάν και τον Πούτιν, άσε πια τους Ανατολικοευρωπαίους… μας πήρε ο διάολος και μας σήκωσε… Η υπεροψία και μέθη του Δαρείου, κατά Καβάφη: “…τό πιθανότερο εἶναι, βέβαια, ὑπεροψίαν καί μέθην·/ ὑπεροψίαν καί μέθην θά εἶχεν ὁ Δαρεῖος”…».
