Μικρή απόδραση από τα κορονοϊκά

Είπα να ξεφύγουμε λίγο από το παρόν (κορονοϊκά) και το παρελθόν (53 χρόνια από τη χούντα χθες), σήμερα, Τετάρτη του Πάσχα· της Διακαινησίμου, όπως λέγεται, κατά θρησκεία, η τρέχουσα εβδομάδα. Που συνδέεται με τους νεοφώτιστους χριστιανούς των πρώτων χρόνων, που άλλαζαν πίστη και βαφτίζονταν μετά τις δώδεκα τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου· γι’ αυτό και οι λαμπάδες: φωτίζονταν, ξαναγεννιούνταν, γινόντουσαν νέοι· στην αρχαία ελληνική: καινοί, στα καθ’ ημάς ελληνικά, καινούργιοι. Εξ ου και Καινή Διαθήκη· σημαίνει Νέα Διαθήκη, σε διάκριση από την Παλαιά.

Είναι καθαρτήριες τελετές μύησης διά της φωτίσεως. Τις ακολουθούν όλες οι θρησκείες της Ιστορίας. Δεν γνωρίζω θρησκεία που –με τον ένα ή τον άλλο τρόπο– να μην τα έχει αυτά. Η λέξη είναι σύνθετη: διά (και) καινώ· στο πιο σχολαστικό γραμματολογικά, το σωστό θα ήταν διά–καινίζω, άρα και διακαίνιση και Διακαινισίμου, όπως, ορθώς, έφτασε έως εμάς η αντίστοιχη ανά–καίνιση.

Απλώς, η γνώση των αρχαίων ελληνικών δεν ήταν και τόσο επαρκής στους χριστιανούς συγγραφείς που ασχολήθηκαν με τη σύνταξη του τελετουργικού της νέας (καινής) θρησκείας, πολύ μετά τους Πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι μετείχαν της ελληνικής παιδείας αναντιρρήτως, και μάλιστα εξέλιξαν τον ελληνικό λόγο.

Μη νομίζουμε ότι το σημερινό τελετουργικό που ασπάζονται οι χριστιανοί (γάμοι, βαφτίσια, κηδείες, μυστήρια, ποικίλες λειτουργίες κ.λπ.) συντάχθηκε «μια κι έξω» και δόθηκε (παραχωρήθηκε) υπό μορφήν «εντολών».

Πέρασαν αιώνες, σύνοδοι επί συνόδων, διαμάχες και σχίσματα μέχρι να φτάσει στις μέρες μας. Γι’ αυτό και οι οπαδοί του «πίστευε και μη ερεύνα» έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Αν είσαι του «πίστευε, αλλά και ερεύνα», συνήθως βρίσκεις τον μπελά σου. Αν πάλι ερευνάς χωρίς να πιστεύεις… ε, τότε δεν πρέπει να είσαι και πολύ στα καλά σου!