Το μέλλον και οι κάδοι σκουπιδιών

Δεν ξέρω τι απέγινε με την αποκομιδή των σκουπιδιών στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο τις ημέρες του Πάσχα. Αν εν τέλει οι περίοικοι έκαναν Πάσχα με ή δίχως σκουπίδια στις πόρτες τους, μετά το κάψιμο 24 πλαστικών κάδων σκουπιδιών από μετέχοντες στα επεισόδια της Μεγάλης Τρίτης∙ απουσίαζα (ακόμα απουσιάζω) από την Αθήνα λόγω εορτών, επί πλέον ήμουν αναγκαστικά αποσυνδεμένος από Ιντερνετ και εφημερίδες (οι τηλεοράσεις δεν ασχολούνται με τέτοια… ασήμαντα θέματα), άρα είμαι ανεπαρκώς ενημερωμένος.

Ομως το ζήτημα δεν είναι ούτε η δική μου ενημέρωση ούτε αν οι κάτοικοι της περιοχής έκαναν Πάσχα με σκουπίδια∙ αργά ή γρήγορα, κάποτε, τα σκουπίδια μαζεύονται! Εκτός κι αν έχεις την… ατυχία της Τρίπολης, που μήνες τώρα παιδεύεται με σκουπίδια της! Το ζήτημα είναι, νομίζω, πρώτον η… ευκολία με την οποία κάποιοι π.χ. καίνε κάδους (στοιχεία του Δήμου Αθηναίων αναφέρουν 2.500 πυρπολημένους πλαστικούς κάδους, ήτοι ζημιά 700.000 ευρώ την τελευταία διετία, «Εφ. Συν.» 9/4), και δεύτερον, τι κάνουμε οι δημότες, όταν, περιστασιακά ή μονιμότερα, πνιγόμαστε στο σκουπίδι. Βοηθάμε, τους εαυτούς μας πρώτα και, μετά, την πόλη στην οποία ζούμε βοηθώντας τους δήμους και τις υπηρεσίες τους;

Διότι, στην πρόσφατη περίπτωση του Πολυτεχνείου π.χ. ο δήμος ανακοίνωσε ώρες αποκομιδής, που, έως ότου λυθεί το πρόβλημα, θα τον διευκόλυναν στο έργο του, άρα θα περιόριζαν το πρόβλημα των περιοίκων. Συνεργάστηκαν οι περίοικοι με τον δήμο στη συγκεκριμένη περίπτωση; Αυτό που επισήμανε π.χ. ο αντιδήμαρχος καθαριότητας Ανδρέας Βαρελάς, ότι στο εξωτερικό υπάρχουν πόλεις χωρίς κάδους σκουπιδιών –κάτι που προϋποθέτει δημότες υπεύθυνους, με συνείδηση συνεργασίας!–, και ότι το μέλλον των πόλεων, ως προς τα σκουπίδια, δεν είναι οι κάδοι, έγινε αντιληπτό; Εάν όχι, κάποιοι θα συνεχίζουν, ασυναίσθητα και ασυνείδητα, να καίνε κάδους και τα σκουπίδια κάποτε θα μαζεύονται…