Απολαυστικό το αφήγημα του Κώστα Ζαφειρόπουλου στην «Εφ.Συν.» της Δευτέρας για τον Αχιλλέα Μπέο, διαπρεπή δήμαρχο Βόλου. Γενναιόψυχος, σεμνός, κομψός, με ήθος, ευπρεπής, ευγενής, ευπροσήγορος, ευάερος, ευήλιος, όλα τα ευ… ο ήρωας. Επί πλέον, δημιουργικός, αποφασιστικός, αποτελεσματικός∙ ξέρει να διοικεί∙ το είπε ο ίδιος, δεν χρειάζεται άλλη μαρτυρία∙ ο λόγος του σπαθί! Εχει κάνει τον Βόλο αγνώριστο, Μονακό! Ούτε οι ίδιοι οι Βολιώτες πιστεύουν ότι ζουν στην πόλη που γεννήθηκαν. Τσιμπιούνται μεταξύ τους, να δουν αν κοιμούνται ή ονειρεύονται: κοιμήθηκαν στην κόλαση και ξύπνησαν στον παράδεισο!
Τόσο που σκέφτομαι ότι, αν κάποτε φτάσει στο ακροατήριο η υπόθεσή του για στημένα στοιχήματα στο ποδόσφαιρο και καταδικαστεί και (ως ο νόμος ορίζει) εκπέσει του αξιώματος, θα είναι άδικο ο Βόλος να μείνει ορφανός από τέτοιον προστάτη. Τουλάχιστον το 53% των Βολιωτών που τον ψήφισαν! Αυτόν, τον Αχιλλέα τον νεότερο. Που έφτιαξε δικό του τάγμα οπλιτών ποδοσφαίρου (έχει δουλειά μπροστά του ο Κοντονής…) με επωνυμία –Αχιλλεύς γαρ!– Μυρμιδόνες! Μετονομάστηκαν αργότερα.
Είμαι λοιπόν, χρόνια πριν, στο πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Βόλου «Αχίλλειον» -παλιό, ιστορικό σινεμά της παραλίας. Παρουσιάζουμε μυθιστόρημα του Μιχάλη Μοδινού, του οποίου η υπόθεση διαδραματίζεται στο Πήλιο, και είμαστε… μεταξύ μας∙ βία βία τριάντα-τριάντα πέντε, οι μισοί, γνωστοί! Κατάπληκτος ο Μοδινός! Σκασμένος! «Μη στεναχωριέσαι!», είπα. «Ελα να σου δείξω, πού πάνε οι Βολιώτες». Βγήκαμε στην παραλία. Του έδειξα τα τσιπουράδικα! Χαλούσε ο κόσμος! «Μπέ-ος! Μπέ-ος!» φωνάζανε οι θαμώνες. Αυτό το έβαλα τώρα… ποιητική αδεία! Αλλά από τότε φαινόταν το πράγμα! Η αναίδεια και η χυδαιότητα, άλλωστε, μπορούν και καταλαμβάνουν κενά…
Δεν θα ασχολιόμουν, όμως είδα, στην προχθεσινή «Εφ.Συν.», την υπόδειξη Μπέου: Εμείς οι «δήθεν αριστεροί», «να μείνουμε μακριά από τον Βόλο, γιατί δεν είναι για τα δόντια μας». Δεν ήξερα ότι… διαφημίζει και οδοντόπαστες!
-320x213.jpg)
