Με την ένδειξη «αθώωσις ημαρτημένων» ή «ημαρτημένων αθώωσις» οι παλιοί τυπογράφοι, που ήταν συγχρόνως λόγιοι και εκδότες, επισημαίνανε τα λάθη μιας έκδοσης: αθώωσις (αποκατάσταση) ημαρτημένων (αστοχιών, αβλεψιών)! Τη θυμήθηκα, μετά τη δικαστική απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου για τον πρώην υπουργό των Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου, για την αλλοίωση που επέφερε στην περιβόητη λίστα Λαγκάρντ∙ που… μην την είδαμε, μην την απαντήσαμε…
Απόφαση που ούτε αθωωτική μπορείς να την πεις, αφού επέβαλε ποινή, έστω την ελάχιστη προβλεπόμενη, ούτε και καταδικαστική, αφού και η ελάχιστη ποινή, του ενός χρόνου, με οροφή στο συγκεκριμένο αδίκημα την 5ετή φυλάκιση, επιβλήθηκε με τριετή αναστολή. Μάλλον για… αθώωση των δικαστών πρόκειται, αφού, όπως προέκυψε εκ της ακροαματικής διαδικασίας (ένας μήνας, δεκατέσσερις συνεδριάσεις), οι δημόσιες υπηρεσίες δεν κατόρθωσαν να πείσουν το δικαστήριο ότι από την αλλοίωση της λίστας Λαγκάρντ που προκάλεσε ο (επιλεκτικής μνήμης όπως απεδείχθη) κ. Παπακωνσταντίνου, δεν προέκυψε ζημία για το Δημόσιο. Εξ αυτού, υποθέτω, επεστράφη στον κ. Παπακωνσταντίνου και το ποσόν εγγυήσεως 30.000 ευρώ που είχε καταβάλει∙ μόνα χρήματα έως τώρα που μπήκαν, έστω προσωρινά, στο δημόσιο ταμείο από τα 2.062 ονόματα της λίστας Λαγκάρντ!
Οθεν, ο πρόεδρος του δικαστηρίου προέτρεψε και ευχήθηκε στον κατηγορούμενο, με ελαφρά… αλλοίωση από το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο περί Παραλύτου (ε΄ 1-15): «Πηγαίνετε, καλό Πάσχα και μηκέτι αμαρτάνετε» («ίδε υγιής γέγονας, μηκέτι αμάρτανε…», είπε ο Ιησούς στον Παράλυτο, στον ίδιο που είχε πει πρωτύτερα «άρον τον κράβατόν σου και περιπάτει»). Το οποίο «μηκέτι», στα περισσότερα μου-μου-ε, κατά… προκλητική ειρωνεία, πέρασε ως «μη καίτοι» (δηλαδή: όχι, παρ’ ότι αμαρτάνεις…)∙ αυτό κι αν ήταν… ημαρτημένο, και ποιος το αθωώνει! Επ’ ευκαιρία, διατρέχοντας τα Ευαγγέλια είδα πολλά θαύματα με παράλυτους, εν γένει άτομα με αναπηρίες, αλλά δεν είδα ένα θαύμα που να θεραπεύει την… παραλυσία. Είδα μόνο… καταγγελίες!
-320x213.png)
