Πολλά και ποικίλα σχόλια, εν πολλοίς αναμενόμενα, ακολούθησαν μετά την περίφημη επταμερή συνάντηση του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες την Πέμπτη. Είπα να σταθώ μόνο στο σχόλιο του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου, Γερμανού σοσιαλδημοκράτη, Μάρτιν Σουλτς, ο οποίος έχει αναλάβει, φαίνεται, προσωπικά τη διάσωση της Ελλάδας, με τον τρόπο που ο ίδιος ορίζει και, κάθε τρεις και λίγο, υπενθυμίζει με συστάσεις και νουθεσίες, θεωρώντας, προφανώς, ότι απευθύνεται σε ανόητους!
Σχολίασε λοιπόν ο κ. Σουλτς, μετά την επταμερή («Εφ.Συν.» 20/3), πως «όταν αλλάζει μια κυβέρνηση δεν αναιρεί τις συμφωνίες της προηγούμενης», «εξέφρασε την ελπίδα ότι ο Αλ. Τσίπρας θα προχωρήσει σε έναν λογικό συμβιβασμό» και κατέληξε στο… πρωτότυπο: «Πολλοί θέλουν να βοηθήσουν την Ελλάδα, αλλά και η Ελλάδα πρέπει πρώτα να βοηθήσει τον εαυτό της»…
Δεν επιθυμώ να σχολιάσω σχόλια, που αντί να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε κι εμείς πέντε πράγματα, μας κάνουν και ξεχνάμε κι αυτά που ξέραμε και μας βγάζουν από τα ρούχα μας ή τα λένε σε μας για να τα ακούσουν άλλοι∙ ίσως προσβλέπει στην αυριανή καγκελαρία της Γερμανίας ο σημερινός πρόεδρος της Ευρωβουλής! Τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, για παράδειγμα, ό,τι και να πιστεύει κανείς γι’ αυτόν, τον παρακολουθώ πάντα με ενδιαφέρον, γιατί, νομίζω, ποτέ δεν φλυαρεί ούτε δείχνει αυταρέσκεια.
Ο κ. Σουλτς, από παρατηρησούλα σε παρατηρησούλα και από υποδειξούλα σε υποδειξούλα, όπως μας πάει (μέχρι για τον δεύτερο της συγκυβέρνησης εξέφρασε προτίμηση!), είναι λες και έβγαλε το παιδάκι του βόλτα στο πάρκο και του λέει, με… πραότητα εθελοντή παιδαγωγού, που αυτός ξέρει: ποια παιχνίδια πρέπει να παίζει το παιδάκι και ποια πρέπει να αποφεύγει∙ για παράδειγμα η κούνια και ο μύλος επιτρέπονται, ενώ η τσουλήθρα και η τραμπάλα απαγορεύονται! Από τον εχθρό φυλάγεσαι, στον σύμμαχο μένεις ακάλυπτος…
