ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Πέτρος Μανταίος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πάμε και για δημοτικές εκλογές. Ισως γι’ αυτό η εγκατάλειψη ενός δημόσιου (δημοτικού νομίζω) χώρου! Αν και δεν γνωρίζω –αναζήτησα αλλά δεν βρήκα– τις νομικές λεπτομέρειες: ό,τι γενικά εννοούμε με τον όρο ιδιοκτησία ή ιδιοκτησιακό καθεστώς. Σε ποιον ανήκει το έδαφος, το υπέδαφος είτε η εκμετάλλευση μιας έκτασης. Που κάποτε –γι’ αυτό είμαι βέβαιος– ήταν δημόσια και ανήκε στο υπουργείο Στρατιωτικών.

Τέλος πάντων, συχνά οι λεπτομέρειες αδικούν και παγιδεύουν την ουσία. Και η ουσία είναι ότι ένας ανοιχτός χώρος, που είχε διαμορφωθεί πριν από χρόνια, καμιά δεκαριά, σε πάρκο χρήσης περιοίκων. Ευπρεπές, με υποσχέσεις, τότε, να γίνει ευπρεπέστερο στο μέλλον, με πολλαπλές, υποτίθεται, χρήσεις, που ακόμα τις περιμένουμε. Τώρα τελεί εν πλήρει εγκαταλείψει· στο πιο απλό: χορτάριασε και πάει να ξεραθεί. Σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της Αθήνας. Παραμονές δημοτικών εκλογών, μεγάλη η χάρη τους!

Είναι το πάρκο πάνω από το υπόγειο πάρκινγκ (τεσσάρων επιπέδων και εξακοσίων θέσεων!) του «Polis», Ριζάρη και Βασ. Κωνσταντίνου, στο λεγόμενο (τα ονόματα μας μαράνανε!) Πολιτιστικό Πάρκο της πρωτεύουσας (Πολεμικό Μουσείο, Βυζαντινό Μουσείο, Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, Εθνική Πινακοθήκη, Λύκειο Αριστοτέλη…). Ενα ψωριάρικο πάρκο στην πολιτιστική βιτρίνα της χώρας!

Εχει σημασία τίνος είναι η ευθύνη της καθαριότητας και συντήρησης και με βάση ποιες θεσμικές ή συμβατικές υποχρεώσεις. Δυο μεροκαματάκια θέλει. Ξεχορτάριασμα – Κλάδεμα – Καθάρισμα – Πότισμα και ξαναγίνεται πάρκο.

Εκείνο όμως που, όπως φαίνεται, δεν ξαναγίνεται (αν υπήρξε) και δεν ανακτάται (αν υπήρξε και χάθηκε) είναι το ενδιαφέρον για τα κοινά. Διότι κάθε δημόσιος χώρος είναι κοινή υπόθεση. Και ο δημόσιος χώρος, όπως και οι κοινές υποθέσεις, απειλούνται, πρωτίστως, από την αδιαφορία. Η οποία δεν επιμερίζεται. Είναι και του δήμαρχου και του… κλητήρα.