«Παραλήρημα “μακεδονομάχων” και τεντωμένα νεύρα» επιγράφεται, στη χθεσινή «Εφ.Συν.», το ρεπορτάζ του Απόστολου Λυκεσά για το συλλαλητήριο εναντίον της συμφωνίας των Πρεσπών, που γίνεται αύριο στη Θεσσαλονίκη, συγχρόνως με τα εγκαίνια της 83ης Διεθνούς Εκθεσης και την εκεί παρουσία του πρωθυπουργού, τον οποίο οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου «υποδέχονται» ως «προδότη» (με ανυπόγραφες ωστόσο αφίσες, καλού-κακού, των οποίων, κατά πληροφορίες, τη δαπάνη ανέλαβε ιερέας· τρέχα γύρευε…).
Επειδή, λοιπόν, στο ρεπορτάζ επισημαίνεται ότι «… αδιευκρίνιστο παραμένει πώς θα αντιδράσουν στο κάλεσμα (σημ. των διοργανωτών) οι Θεσσαλονικείς», θυμήθηκα (μυαλό είν’ αυτό) τις προς Θεσσαλονικείς Α΄ και Β΄ επιστολές του απόστολου Παύλου, που φαίνεται να γράφτηκαν (αυτά τα… γκουγκλάρισα· δεν έχω και τις αγαθότερες σχέσεις με τις θρησκείες) γύρω στο 51 με 52 μ. Χ. και θεωρούνται πρώτες επιστολές που έγραψε ο Παύλος και πρώτα κείμενα της Καινής Διαθήκης.
Εκεί στην Α΄ προς Θεσσαλονικείς ο Παύλος, κατ’ ουσίαν ιδρυτής της χριστιανικής θρησκείας (πρώτος θεωρητικός), κάνει πρώτη φορά αναφορά στους «κεκοιμημένους» (νεκρούς), όπου οι εξ αυτών οπαδοί της, νέας τότε, θρησκείας, οι χριστιανοί, μετά θάνατον, θα «αναστηθούν» την «ημέρα του Κυρίου» που πλησιάζει. Μακάρι, λοιπόν, αύριο να μην αφυπνιστούν (αναστηθούν εκ νεκρών) κεκοιμημένα (υποτίθεται) εθνικιστικά πάθη, από τα οποία πολλάκις, μύρια όσα έχουμε πάθει. Εν ολίγοις, μπορούμε και χωρίς αυτά. Ούτε και τα πήγαμε άσχημα, όσες φορές παραμερίσαμε στον δρόμο τους εθνικισμούς και κάναμε δυο βήματα παραπέρα.
Οσο για τη Β΄ προς Θεσσαλονικείς επιστολή, ο Παύλος αναγκάστηκε να τη γράψει, γιατί οι αποδέκτες της Α΄ πίστεψαν ότι η «ημέρα του Κυρίου» είναι τη… Δευτέρα και, εν αναμονή, τα φόρτωσαν όλα στον κόκορα…
