Αυτά, με αφορμή δύο δημοσιεύματα (προχθεσινή «Εφ. Συν.»): 1) «Ψηφίζεται η πώληση των λιγνιτικών – Με ψήφο από ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛΛ. – Αντίδραση από σύσσωμη την αντιπολίτευση» (πρέπει να ψηφίστηκε χθες, εκτός και είχαμε… θεαματική ανατροπή). 2) «Διαμαρτυρία για “κρυφές” αυξήσεις στα τιμολόγια ρεύματος» (ερώτηση 18 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι μάλιστα, στο συγκεκριμένο θέμα –μετακύλιση κόστους σε καταναλωτές–, επικαλούνται σχετική απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας).
Εν ολίγοις, μύλος! Να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Από δε ενημερωτική άποψη, από επαρκή πληροφόρηση στον πολίτη, που και ενδιαφέρεται να μάθει, αλλά κυρίως κάθε εφαρμοζόμενη πολιτική, όπως και η εναντίωση σε αυτήν, αναλόγως τον επηρεάζουν· τον ωφελούν (συνήθως στο ελάχιστο) ή τον βλάπτουν (συνηθέστατα στο μέγιστο), χαιρετίσματα.
Οσοι διαβάσουν το πρώτο δημοσίευμα (το δεύτερο είναι αρκούντως εύληπτο· προσωπικά συμφωνώ με τους 18 του ΣΥΡΙΖΑ, όντως γίνεται μετακύλιση κόστους) και βγουν πιο «φωτισμένοι» από ό,τι ήταν προτού το διαβάσουν, και καταλάβουν πού «χάνει» η κυβερνητική πλειοψηφία και πού «κερδίζει» σύσσωμη η αντιπολιτευτική μειοψηφία να μου τηλεφωνήσουν (ή να μου στείλουν sms), μήπως καταλάβω κι εγώ.
Αν, για παράδειγμα, με τις λιγνιτικές μονάδες που πωλούνται γίνεται αυτό που λέει η κυβέρνηση (υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας) ή αυτά που λέει η αντιπολίτευση (τα δικά του κάθε κόμμα). Ή (κραυγαλέο, νομίζω, παράδειγμα) αν στο θέμα του ενεργειακού κόμβου έχει δίκιο η ΔΗΣΥ: στόχος η μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο που το νομοσχέδιο δεν υπηρετεί ή έχει δίκιο το ΚΚΕ: υπηρετεί το νομοσχέδιο σχεδιασμό της Ε.Ε. που μόνο δεινά θα φέρει. Αν αυτό το μεν και δε το θεωρούν ενημέρωση. Να τη χαίρονται. Προσωπικά, λυπάμαι…
