Την πάει μακριά τη βαλίτσα ο Τραμπ. Μόνη ελπίδα, μήπως και το ταξίδι του δεν έχει μεγάλη διάρκεια. Οχι βέβαια με βίαιη διακοπή, διότι τότε ζήτω που καήκαμε! Αλλά εκεί με νόμους, γερουσίες, κογκρέσα, ανανέωση σωμάτων στη μέση της προεδρικής θητείας μήπως γίνει κάτι που κάνει τον Τραμπ παρελθόν.
Γιατί με τέτοιο παρόν και με τον Τραμπ στο τουίτερ, να απολύει και να διορίζει, να σχολιάζει και να απειλεί, μέλλον ασφαλές δεν βλέπω στον ορίζοντα του φαρ ουέστ, όπου έκαστος επιθυμών οπλοφορεί ασύστολα και πυροβολεί κατά βούληση…
Νέα μαντάτα από το προεδρικό τουίτερ: αποπομπή του διαλλακτικού υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον και αντικατάστασή του από τον αδιάλλακτο από χόμπι, έως τώρα διορισμένο από τον Τραμπ διευθυντή της CIA, Μάικ Πομπέο (επώνυμο που προσφέρεται και σε λογοπαίγνια: πομπές, καταστροφή Πομπηίας, αποδιο-πομπαίος και άλλα παρεμφερή).
Κυρίως όμως η ανάθεση διεύθυνσης της CIA, πρώτη φορά σε γυναίκα, στην, επίσης διορισμένη από τον Τραμπ, έως τώρα υποδιευθύντρια της CIA, ευλαβή κυρία Τζίνα Χάσπελ, με διακεκριμένη πορεία στη CIA, από την πρώτη μέρα της σε αυτήν, το 1985. Πορεία την οποία έχουν επαινέσει τόσο η «Ουάσινγκτον Ποστ» όσο και η «Νιου Γιορκ Τάιμς», ενώ έχει εγκωμιάσει η οργάνωση Διεθνής Αμνηστία.
Και επειδή το βιογραφικό της εν λόγω κυρίας δεν έχει επιπλέον χώρο να παρκάρεις ούτε ποδήλατο, ενδεικτικά μόνο σημειώνω, από τις αναρίθμητες αγαθοεργίες της, τη διεύθυνση κλειστών αμερικανικών φυλακών στην Ταϊλάνδη, όπου με καλό τρόπο, ένα τσιγαράκι και ογδόντα εικονικούς πνιγμούς, αποσπούσε ομολογίες από ύποπτους για τρομοκρατία. Και, κατόπιν, σαν καλή νοικοκυρά, ξέπλενε από τους λεκέδες τα ποτήρια και τα τραπεζομάντιλα του πάρτι…
