Σε δουλειά να βρισκόμαστε. Εγραψε στο «Εμπρός» της Μυτιλήνης ο Στρατής Μπαλάσκας –έκπαλαι συνάδελφος και φίλος, από τα πρώτα χρόνια της «Ελευθεροτυπίας», νυν, νομίζω, διευθυντής του «Εμπρός»– και σχολίασε κάποιον ως «γνωστό δεδηλωμένο νεοναζί γυμνασιάρχη (…) θεωρητικό του μορφώματος της Χρυσής Αυγής» («Πολιτικά Παρασκήνια» χθεσινής «Εφ.Συν.»).
Τα πήρε στο κρανίο (όσο διαθέτει τέλος πάντων) ο γυμνασιάρχης (ελπίζω αυτό να μην αποτελεί εξύβριση και φάμε καμιά μήνυση καλοκαιριάτικα και χάσουμε τα μπάνια του λαού), μήνυσε τον Μπαλάσκα «επί εξυβρίσει», τράβηξε την υπόθεση μέχρι τον Αρειο Πάγο, ο οποίος και απεφάνθη, τελεσιδίκως, εναντίον του μηνυθέντος δημοσιογράφου, θεωρήσας τον χαρακτηρισμό «νεοναζί» ως υβριστικό. Σε δουλειά να βρισκόμαστε.
Πόθεν εκινήθη ο Μπαλάσκας; Από ανάρτηση του γυμνασιάρχη σε προσωπική ιστοσελίδα με τίτλο: «Το απόλυτο ψεύδος είναι ένα: αυτό του Πολυτεχνείου». Δεν κατανόησα πώς το ανόητο ψεύδος ενός γυμνασιάρχη οδήγησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση αμετάκλητης καταδίκης δημοσιογράφου, παρά την περί αντιθέτου νομολογία που ευνοεί την έκφραση γνώμης από δημοσιογράφο, ακόμα και σε ακραίες περιπτώσεις.
Νομολόγησε πάντως ο Αρειος Πάγος –να δούμε την καλή πλευρά!– πως ο χαρακτηρισμός νεοναζί αποτελεί ύβριν, παρ’ ότι δεν διευκρινίζεται στο δημοσίευμα της «Εφ.Συν.» αν το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε ύβριν τον χαρακτηρισμό ή την ιδιότητα οιουδήποτε νεοναζί, που ίσως δεν θεωρεί ύβριν το να τον αποκαλέσεις «νεοναζί».
Ξέρετε, με αυτή την αμφιλογία –το είπε, δεν το είπε…– τι φωτιές άναψε ο Αρειος Πάγος; Αλίμονο, στο εξής ο οιοσδήποτε νεοναζί που κορδώνεται δημοσίως ότι είναι νεοναζί (φέρων μάλιστα γνωστά ναζιστικά σύμβολα), άμα τον αποκαλέσεις νεοναζί, να σε μηνύει επί εξυβρίσει! Εύγε, κύριοι δικασταί!
