Το πήρανε σκοινί κορδόνι, που λένε, οι θεσμοί ή οι δανειστές ή οι διαπραγματευτές της από κει πλευράς που πάνε να μας βάλουν τα δυο ποδάρια σε ένα παπούτσι (ήδη έχουν βάλει το ενάμισι) και το πάνε μία από τα ίδια, με το σίριαλ της δεύτερης αξιολόγησης, αλλά και αυτής σε τεχνικό επίπεδο που θα… κ.λπ. κ.λπ.
Μας λέγανε ή μας άφηναν να πιστέψουμε ή εμείς το πιστεύαμε επειδή θέλαμε να το πιστέψουμε τον Φεβρουάριο ότι την πάνε, την αξιολόγηση, για το Γιούρογκρουπ της 20ής Μαρτίου. Τώρα, καθώς αναμένουμε «τους θεσμούς να επιστρέψουν στην Αθήνα από μέρα σε μέρα» (χθεσινή «Εφ.Συν.») την πάνε για την άτυπη σύνοδο της ευρωζώνης της 7ης Απριλίου στη Βαλέτα της Μάλτας (μαθαίνουμε τουλάχιστον Γεωγραφία!) και, εφόσον… Μάλτα γιοκ, βλέπουμε το «ψυχόδραμα», όπως το επιγράφει η «Εφ.Συν.», να μετακινείται προς τη σύνοδο της 22ας Μαΐου∙ τότε, όπου ως γνωστόν φύεται το τριφύλλι.
Γιορτάστηκαν και στη Ρώμη, σε σεμνή τελετή με πολλά περιπεπλεγμένα όνειρα και δωρεάν διακηρύξεις, τα 60ά γενέθλια της ΕΟΚ-Ε.Ε. Διαμήνυσε και ο Ελληνας πρωθυπουργός σε εταίρους και λοιπούς ότι εργασιακό μεσαίωνα στην Ελλάδα δεν ψηφίζει.
Φαίνεται πως όσα έχει έως τώρα ψηφίσει, και όχι μόνον αυτός, αλλά όλες οι κυβερνήσεις από ενάρξεως μνημονίων και εντεύθεν, χρονικά δεν υπάγονται στον Μεσαίωνα και μάλλον ανήκουν στην Αναγέννηση.
Ισως από εκεί, από την Αναγέννηση, αντλούν φαίνεται αισιοδοξία στου Μαξίμου, γιατί πού τους χάνεις πού τους βρίσκεις, κονσομασιόν με την αισιοδοξία τούς πετυχαίνεις. Ετσι, εν αναμονή αξιολογήσεων και ιδεών, λέμε και καμιά κουβέντα να περνά η ώρα…
