Οχι ότι καταλαβαίνω και πολλά πράγματα, αλλά αν υπάρχει ένα μπέρδεμα στην Ελλάδα σήμερα (και χθες και προχθές) που μπροστά του όλα τ’ άλλα είναι κοινά πταισματάκια, είναι το μπέρδεμα με τα τηλεοπτικά.
Ιδίως την τελευταία τετραετία, των μεγάλων ζυμώσεων και των μεγάλων αποφάσεων! Από το καλοκαίρι του ’13, με το περίφημο λουκέτο στην ΕΡΤ (και τη διαβόητη χειροπέδη στην καγκελόπορτα του ραδιομεγάρου στην Αγία Παρασκευή), επί κυβερνήσεως Σαμαρά.
Μέχρι το ενδιάμεσο στάδιο, με τη σημερινή κυβέρνηση, των άλλων περίφημων τεσσάρων αδειών για ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας (και τον εγκλεισμό των υποψηφίων ιδιοκτητών στη Γενική Γραμματεία Τύπου) μέχρι τελικής κατακυρώσεως. Που, εντέλει, πλειοδότες εμφανίστηκαν, πλην την πλειοδοσία ακύρωσε το Συμβούλιο της Επικρατείας και έκτοτε τελούμε εν αναμονή.
Τώρα προστέθηκε (χθεσινό «πολιτικό παρασκήνιο» στην «Εφ.Συν.») και το θέμα των πέντε συνταξιούχων από τα εννέα συνολικά μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (αρμόδιου, βάσει της αποφάσεως του ΣτΕ, να κρίνει επί των αδειών), των οποίων πέντε, με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου, αναστέλλεται πλήρως η σύνταξη, άρα (αφελές το ερώτημα, αλλά υφίσταται) πώς θα ζήσουν οι άνθρωποι; Και θα πάρουν ευθύνες αποφάσεων για κάποια εκατομμύρια ευρώ!
Τώρα, το ήδη ομιχλώδες τηλεοπτικό τοπίο το κάνει έτι περαιτέρω ομιχλώδες (δεν βλέπεις τη μύτη σου!) το μπέρδεμα με την (πάροχο ψηφιακού συστήματος) Digea και το Mega (που ως γνωστόν, μαζί με άλλα ιδιωτικά κανάλια, είναι εκ των ιδρυτών της Digea!), με την Digea να απαιτεί, το Mega να διαφωνεί (επιμένοντας ότι έχει πληρώσει…), αλλά, παρά τα εκ διαφημίσεων υπολογίσιμα έσοδά του, εντούτοις αφήνει απλήρωτους, όγδοο μήνα, τους εργαζόμενους! Μύλος…
