Στο φετινό καρναβάλι πάμε με μία απαγόρευση από το υπουργείο Οικονομίας που την ακολουθούν χαιρετισμοί (όχι του Πάσχα αλλά) διαφόρων φορέων και γραμματειών.
Απαγόρευση που έχει να κάνει με «ακατάλληλες, μιλιταριστικές, σεξιστικές» στολές για παιδιά. Η απόφαση πάρθηκε κατόπιν καταγγελιών από γονείς, να φανταστούμε. Κι έτσι, δεν επιτρέπεται πλέον να διαφημίζονται και να πωλούνται «τέτοιες» αμφιέσεις.
Με τις απαγορεύσεις όμως δεν γίνεται δουλειά. Και δεν γινόταν ποτέ. Το αποτέλεσμα είναι το ακριβώς αντίθετο από το επιδιωκόμενο. Το απαγορευμένο τραβάει όπως η γύρη τις μέλισσες και το μέλι τις αρκούδες (στολές και οι δύο για τα αθώα παιδάκια). «Θες παιδεία, κύριε; Απαγόρεψη. [Τότε] κάθε σπίτι και κρυφό σχολειό, κάθε υπόγειο και σχολή του γένους», έλεγε ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης στον πρώτο δίσκο των Αγαμων Θυτών.
Αν ο γονιός θέλει να δει το παιδί του μικρό χιτλεράκι ή ημίγυμνη νοσοκόμα ή ακόμα και καλόγρια με καλτσοδέτα, δεν τον σταματάει τίποτα. Θα πάρουν φωτιά ψαλίδια, μεζούρες, καρφίτσες και βελόνες και η στολή από τη μάνα-μοδίστρα θα γίνει. Το παιδί θα ντυθεί αυτό που θέλει. Που όμως πού και πώς έχει μάθει να το θέλει; Οι επιλογές και τα «θέλω» των παιδιών μας δεν καθορίζονται από τις διαφημίσεις αλλά από τις ουσιαστικές ώρες που περνάμε μαζί τους, από τις συζητήσεις μας… Είναι έργο κι αποτέλεσμα «του σπιτιού».
Οι γονείς που αντιδρούν στη φοίτηση των προσφυγόπουλων στα σχολεία μπορεί να ντύσουν τα παιδιά τους μανιταράκια και πασχαλίτσες. Αλλά και οι αντίθετοί τους, χελωνονιντζάκια… Και;
Η αποτελεσματικότερη απαγόρευση είναι η παιδεία. Το μέτρο, το άριστον, εξαρτάται από μας, από την ενημέρωσή μας και την αισθητική μας. Και τότε κάθε κακόγουστο μένει στα ράφια, στα αζήτητα – και ως τέτοιο καταστρέφεται.
Και μετά, Αποκριές χωρίς κραιπάλη και μια μικρούλα έκλυση των ηθών δεν γίνεται. Εντάξει, δεν ισχύει για τα παιδιά, αλλά δεν τα βάζουμε για ύπνο όταν ακούμε τα αποκριάτικα της Δόμνας Σαμίου. Δεν στραβοκοιτάξαμε τον Αγγελο και τον Νίκο που μέσα στις αποκριάτικες στολές τους φώναζαν σκασμένοι στα γέλια: «Ντύσου πειρατής και χτύπα σαν νίντζα!». Ελεος με την πολιτική ορθότητα.
Και επιτέλους, αλίμονο αν κάθε μασκαράς εξελισσόταν σ’ αυτό που υπονοούσε ή έδειχνε η στολή του. Ολοι αυτοί, δηλαδή, που μας διαφεντεύουν πολιτικά και οικονομικά και έχουν κουρσέψει τις ζωές μας, στα μικράτα τους ντύνονταν πειρατές;
