Οπως ο Σόιμπλε βάζει τρικλοποδιές στην Ελλάδα, αμφισβητώντας το δικαίωμα της ελληνικής κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει το πλεόνασμα του πλεονάσματος για μια ανακούφιση των χαμηλοσυνταξιούχων στις μέρες των γιορτών, έτσι και η Greenpeace, εν ονόματι δήθεν της «καθαρής ενέργειας», προσπαθεί να βάλει τις δικές της τρικλοποδιές στον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας και στη ΔΕΗ.
Παράγει ανακοινώσεις με τις οποίες χαρακτηρίζει «ασυδοσία», «ανευθυνότητα» και «υπονόμευση» (!) της ευρωπαϊκής πολιτικής για το κλίμα την προσήλωση της διοίκησης της ΔΕΗ στη σταδιακή και ασφαλή μετάβαση από τον λιγνίτη στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Επιτίθεται σε κάθε προσπάθεια να κρατηθεί όρθια η ΔΕΗ και απαιτεί να σταματήσει η αξιοποίηση του λιγνίτη.
Απαιτεί, για την ακρίβεια, από την Ελλάδα να αρνηθεί εδώ και τώρα τον δικό της ορυκτό θησαυρό και, αντ’ αυτού, να στραφεί στις εισαγωγές ενεργειακών πηγών, στο φυσικό αέριο και τις ανανεώσιμες πηγές ξένης παραγωγής.
Και όλα αυτά, σε μια στιγμή που η χώρα τηρεί απαρέγκλιτα τις υποχρεώσεις της ως προς τις εκπομπές CO2 και την κλιματική αλλαγή.
Η τοπική Greenpeace δηλαδή προτείνει «λύσεις» που θα φουσκώσουν τους λογαριασμούς ρεύματος για τη βιομηχανία και τα νοικοκυριά, θα διευρύνουν το εμπορικό έλλειμμα της Ελλάδας και θα οδηγήσουν σε συναλλαγματική αιμορραγία.
Γερμανική λιτότητα για την οικονομία και φετφάδες των μουτζαχεντίν της τοπικής Greenpeace: Δεν μοιάζουν πάρα πολύ τα δυο τους για να θεωρηθούν απλή σύμπτωση;
Μήπως κάπου και οι δύο, Σόιμπλε και Greenpeace, συγκλίνουν στο ίδιο σημείο-στόχο για μια Ελλάδα και μια Ευρώπη περισσότερο γερμανική παρά ευρωπαϊκή;
* διευθυντής Τύπου & ΜΜΕ στη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού Α.Ε.
