Ψηφίστηκε το σχέδιο νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την ενσωμάτωση της Οδηγίας 2013/30/Ε.Ε. για την ασφάλεια στις υπεράκτιες εργασίες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, κάτι που αποτελεί ένα θετικό βήμα, καθώς το εθνικό μας δίκαιο ευθυγραμμίζεται με το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο ασφαλείας στον τομέα αυτό.
Στη συζήτηση όμως που έγινε στη Βουλή φάνηκε η γενική διάθεση να προχωρήσει η χώρα μας όσο πιο σύντομα γίνεται σε εξορύξεις, κυρίως σε θαλάσσιες περιοχές. Η λογική να πάρουμε από τη φύση ό,τι μπορούμε και όσο γρηγορότερα είναι δυνατόν, χωρίς σχέδιο μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας, κυριαρχεί.
Γνωρίζουμε ότι το πετρέλαιο και το υγραέριο είναι πεπερασμένοι και μη ανανεώσιμοι πόροι, επίσης ότι υπάρχουν μεγάλοι κίνδυνοι ρύπανσης, κυρίως από τις υποθαλάσσιες εξορύξεις.
Είναι επομένως λυπηρό τα τελευταία χρόνια να προωθούνται έρευνες για εξορύξεις υδρογονανθράκων σε μια περίοδο που καθίσταται σαφές ότι η κλιματική αλλαγή αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τον πλανήτη και την ανθρωπότητα. Δεν είναι τυχαίο που ολοένα και περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες επιλέγουν έναν διαφορετικό δρόμο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η Γαλλία προχώρησε στην απαγόρευση όλων των εξορύξεων υδρογονανθράκων, η Κροατία επέβαλε μορατόριουμ στις εξορύξεις στην Αδριατική, η Ισπανία θέσπισε μια τεράστια θαλάσσια Ζώνη Ειδικής Προστασίας στη Μεσόγειο και ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα απαγόρευσε τις εξορύξεις στον Ατλαντικό.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι Πράσινοι κατέθεσαν τροπολογία, που υπερψήφισε και η Ευρωπαϊκή Αριστερά, σχετικά με την απαγόρευση των υπεράκτιων ερευνών και εξορύξεων σε θαλάσσιες, προστατευόμενες, τουριστικές και γεωλογικά ασταθείς περιοχές.
Στην Ελλάδα, η βιώσιμη προοπτική της χώρας μας επιβάλλει να ακολουθήσουμε μια εναλλακτική πολιτική στα θέματα της ενέργειας.
Το φυσικό μας περιβάλλον είναι πραγματική περιουσία και αποφέρει οικονομικούς πόρους που, συνυπολογίζοντας όλους τους παράγοντες, καθιστούν οικονομικά ωφελιμότερη τη μη εξόρυξη υδρογονανθράκων, ιδιαίτερα στις παραθαλάσσιες περιοχές που αποφέρουν μεγάλα έσοδα από τον τουρισμό.
Επιπλέον, ως χώρα έχουμε δεσμευτεί να συμβάλουμε στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και τη σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, θέση που οι Οικολόγοι Πράσινοι υποστηρίζουμε με σταθερότητα εδώ και πολλά χρόνια.
Θα ήθελα στο σημείο αυτό να αναφερθώ πιο αναλυτικά σε τέσσερις βασικούς λόγους για τους οποίους θα πρέπει να εγκαταλείψουμε τις υπεράκτιες εξορύξεις υδρογονανθράκων:
- ❶ Προστασία του περιβάλλοντος: Οπως απέδειξαν τα ατυχήματα στο Τσερνομπίλ, στη Φουκουσίμα, αλλά και στον Κόλπο του Μεξικού, όσα προληπτικά μέτρα και εάν ληφθούν, είναι αδύνατο να αποκλειστεί η πιθανότητα παρόμοιων ατυχημάτων. Η Μεσόγειος είναι μια κλειστή θάλασσα, ο Πατραϊκός και το Ιόνιο ακόμη πιο ευαίσθητα οικοσυστήματα. Αυτό αποτελεί έναν ακόμα σοβαρό λόγο για τη χώρα μας να μην προχωρήσει σε εξορύξεις υδρογονανθράκων.
- ❷ Οικολογικός αναπτυξιακός προσανατολισμός: Από τη στιγμή που τίθεται ως στρατηγικός στόχος η σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα μέσα στα επόμενα πενήντα χρόνια, αποτελεί οξύμωρο να επεξεργαζόμαστε σχέδια που αποδεδειγμένα επηρεάζουν με αρνητικό τρόπο την κλιματική αλλαγή.
- ❸ Διαγενεακή δικαιοσύνη και ηθική: Οι φυσικοί πόροι δεν ανήκουν μόνο σε εμάς αλλά και στις επόμενες γενιές σε βάθος αιώνων. Δεν έχουμε δικαίωμα να τους εξαντλήσουμε με μια κοντόφθαλμη και καταστροφική αναπτυξιακή λογική.
- ❹ Οικονομία και στρατηγική βιωσιμότητας: Στη Νορβηγία, όταν διαπίστωσαν ότι με την ταχύτητα που προχωρούσε η άντληση πετρελαίου, τα αποθέματα θα είχαν εξαντληθεί μέσα στα επόμενα 30 χρόνια, επιβράδυναν τον ρυθμό εξόρυξης υιοθετώντας μια μακροπρόθεσμη στρατηγική εκμετάλλευσης των φυσικών τους πόρων. Στη χώρα μας οφείλουμε να σκεφτούμε με τον ίδιο τρόπο και να διατηρήσουμε τα αποθέματά μας για εκείνες τις ανάγκες που δεν θα μπορούν στο μέλλον να καλυφθούν με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Υπάρχει μια διάχυτη αντίληψη ότι θα πρέπει να εκμεταλλευόμαστε τα πάντα μέσα στο ελάχιστο δυνατό διάστημα. Αυτή η αντίληψη δεν συμβαδίζει με μια βιώσιμη οικονομία και μια βιώσιμη κοινωνία.
Κάθε κοινωνική ομάδα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στο περιβάλλον, αλλά και τις επόμενες γενιές.
*βουλευτής Β’ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος των Οικολόγων Πράσινων
