Ποια αξία έχει μια καταδίκη ενός αιρετού 20 χρόνια μετά τις πρώτες καταγγελίες για κακουργήματα, απιστία, ψευδείς βεβαιώσεις και βλάβη του Δημοσίου εκατομμυρίων ευρώ; Ποια Δικαιοσύνη αποδίδεται με την «κατ’ οίκον» έκτιση της ποινής αν επαναληφθεί και στον Β΄ βαθμό; Ποιο το νόημα μιας πολύχρονης καταδίκης, αν δεν θα μπει κανείς «στη στενή» ούτε μία μέρα;
Αυτά τα ερωτήματα έθεσαν αρκετοί πολίτες όταν έμαθαν πως το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης κήρυξε ενόχους τον πρώην νομάρχη/περιφερειάρχη Παναγιώτη Ψωμιάδη και τέσσερα στελέχη της διοίκησής του. Υστερα από επτά αναβολές, ο «Ζορό» έφαγε 10 χρόνια και οι πρώην τμηματάρχες του από 4 ή 5 χρόνια με αναστολή, ενώ ο αδελφός του Διονύσης δεν δικάστηκε για λόγους υγείας.
Ναι, έστω και αργά, αποδόθηκε Δικαιοσύνη. Με όσα έχουμε ζήσει τόσα χρόνια, θα μπορούσε η υπόθεση να χαθεί στα ντουλάπια, να απαλλαγούν οι εμπλεκόμενοι ή και να αθωωθούν. Από μια μείωση προστίμου σε νοθευτή καυσίμων ο Π. Ψωμιάδης εξέπεσε του αξιώματός του.
Τι δέχτηκε τώρα το δικαστήριο; Εσπαγαν μεγάλα ομοειδή δημόσια έργα σε μικρότερα, προϋπολογισμού έως 45.000 ευρώ, ώστε να ανατίθενται σε ημετέρους μέσω πρόχειρων διαγωνισμών με πολύ μικρές εκπτώσεις. Ετσι, μεγάλες εργολαβίες, ασφαλτοστρώσεις, καθαρισμοί ρεμάτων, αρδευτικά, συντήρηση σχολείων, γήπεδα κ.ά. έσπαγαν σε 456 μικροέργα («45αρια»), τα οποία εκτελούνταν και την ίδια χρονική περίοδο, σε γειτονικές περιοχές, ακόμα και από τους ίδιους εργολάβους. Επιπλέον, αποδείχτηκε για πολλά άτομα ότι είχαν πελατειακές συμβάσεις μίσθωσης σε εικονικά έργα που δεν εκτελέστηκαν ποτέ αλλά έπαιρναν βεβαιώσεις καλής εκτέλεσης από τον Ψωμιάδη. Για άλλες συμβάσεις-μαϊμού είχε καταδικαστεί και τον Νοέμβριο σε κάθειρξη 8 ετών.
Αρχικά είχαν κατηγορηθεί 29 άτομα, μεταξύ των οποίων και ο πατέρας της Καϊλή, υπερασπιστής του συστήματος Ψωμιάδη, που έγινε γνωστός από τα «πακέτα» που επιχειρούσε να εξαγάγει από τις Βρυξέλλες. Ενα ολόκληρο σύστημα, πολιτικό, ιδιοτελές και συμφερόντων, είχε πέσει πάνω στους καταγγέλλοντες και τους έντιμους υπαλλήλους για να τους εξουδετερώσει, να τους συκοφαντήσει, να τους εξαφανίσει. «Δεν φοβάστε;» με είχε ρωτήσει ανώτερο κρατικό περιφερειακό στέλεχος, για να επιβεβαιωθεί σύντομα ότι είχαμε άγνοια κινδύνου.
Στόχο δεν είχαμε τα πρόσωπα, αλλά την εξασφάλιση της διαφάνειας, της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας και της χρηστής διοίκησης. Σε αυτήν την πόλη με το σκοτεινό παρελθόν, των πολιτικών δολοφονιών, του Παπαγεωργόπουλου και του Τσοχατζόπουλου, το νέφος του εθνικισμού και του λαϊκισμού καλύπτει συχνά τους απατεώνες.
Προσπάθειες για να απαλλαγεί το σύστημα Ψωμιάδη έγιναν πολλές. Μετά το πολυσέλιδο πόρισμα-καταπέλτη του οικονομικού επιθεωρητή το 2014 η κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε μεθοδεύσει να γίνει δεκτή η (ν)τροπολογία πρώην αντινομάρχη του σε μια άδεια Βουλή. Αποσύρθηκε μετά την κατακραυγή για πλυντήριο ποινικών ευθυνών. Το 2020 επανήλθαν με φωτογραφικό νόμο, που αναιρέθηκε από τον Αρειο Πάγο με ψήφους 28-27.
Θα μπορούσε η διαπλοκή, η ιδιοτέλεια και η αλαζονεία της εξουσίας να μείνουν ατιμώρητα. Μένει η Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας να διεκδικήσει επιτέλους τα επτά εκατομμύρια ευρώ περίπου που ζημιώθηκε το δημόσιο συμφέρον. Οι πολίτες δεν ανέχονται άλλο τη διαπλοκή και την ατιμωρησία.
* Πρώην ευρωβουλευτής, ΠΡΑΣΙΝΟΙ-Οικολογία
