Αν ζει η ΤΙΝΑ, Κόσμος SOS

Tούτες τις άγριες και θλιβερές μέρες του νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή, θυμόμαστε το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ που ιδρύθηκε το 2000, διακηρύσσοντας ότι «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός», όπως και ότι η ΤΙΝΑ πέθανε, δηλαδή, διαψευδόταν η ρήση της αμαζόνας Μάργκαρετ Θάτσερ ότι «There Is No Alternative», που αποδόθηκε με το ακρωνύμιο ΤΙΝΑ.

Αρα, στην περίπτωσή μας, η ΤΙΝΑ δεν είναι γυναικείο όνομα, αλλά νεοφιλελεύθερη προφητεία ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, μετά την παταγώδη κατάρρευση του «υπαρκτού» σοσιαλισμού, το 1989, και τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης.

Το αν υπάρχει ή όχι εναλλακτική δεν είναι μόνο στρατηγικό ζήτημα άρσης της βασικής αντίθεσης Κεφαλαίου-Εργασίας, αλλά και τακτικό, με πολλές παραλλαγές. Για παράδειγμα, λέμε προοδευτική εναλλακτική στην καταστροφική κυβέρνηση Μητσοτάκη, προοδευτική εναλλακτική στη σημερινή πορεία οικοδόμησης της Ευρώπης με ουσιαστική επανίδρυση της Ε.Ε., που περιλαμβάνει και την κατάκτηση της στρατηγικής της αυτονομίας, η οποία δεν μπορεί να είναι μόνο στρατιωτική, όπως τη θέλει η συντηρητική αντίληψη.

Να θυμηθούμε ότι, κατά τον Μαρξ, «η Ιστορία της ανθρωπότητας είναι Ιστορία ταξικών αγώνων», συνεπώς, το τέλος της Ιστορίας δεν είναι ορατό όταν οι κοινωνικοταξικοί ανταγωνισμοί όχι μόνο δεν υποχωρούν, αλλά οξύνονται μαζί με τις κραυγαλέες ανισότητες στη σημερινή φάση του αρπακτικού καπιταλισμού, νεοφιλελεύθερου και μιλιταριστικού.

Επομένως, από μόνη της η διαπίστωση αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ΤΙΝΑ πέθανε. Προσωπικά, προσθέτω ακόμα τρεις λόγους. Πρώτος είναι ότι αν επαληθευόταν η αντίληψη του οριστικού θριάμβου του καπιταλισμού, δεν θα υπήρχε χώρος για κοινωνικές αντιστάσεις και σοσιαλιστικά οράματα, τα οποία έχουν υποχωρήσει, αλλά όχι και εξαλειφθεί.

Δεύτερος λόγος, αν η ΤΙΝΑ ζει, δηλαδή, δεν υπάρχει εναλλακτική, τότε ο δρόμος παραμένει ανοιχτός ίσως και για το τέλος της ζωής στη Γη, με δύο μεγάλες υπαρκτές απειλές, την πυρηνική και τη διαρκώς επιδεινούμενη κλιματική κρίση.

Τρίτος λόγος, ο φαινομενικά ασυγκράτητος τραμπισμός τελικά δεν θα επικρατήσει, καθώς ήδη συναντά πολλές αντιστάσεις, πρώτα και κύρια μέσα στις ΗΠΑ. Εκεί και θα ηττηθούν οι πόλεμοι του Τραμπ, όπως σε μεγάλο βαθμό συνέβη με τον πόλεμο του Βιετνάμ. Ελπίζω ότι παράλληλα θα αφυπνιστεί η Ευρώπη με την ανάδειξη ενός ευρωπαϊκού πατριωτισμού – αριστερό ευρωπαϊσμό τον αποκαλούμε εμείς.

Καταλήγω με την επισήμανση ότι αν δεχτούμε τη μακροημέρευση του δόγματος ΤΙΝΑ, τότε θα υποστείλουμε και τα αντιπολεμικά λάβαρα, αποδεχόμενοι ότι ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος, η δε ειρήνη ανέφικτη. Αλλοτε, το αναπόφευκτο του πολέμου ήταν θέση της Κίνας, του Μάο, η οποία ευτυχώς διαψεύστηκε τον προηγούμενο αιώνα, εγκαταλείφθηκε δε το 1985 από το Πεκίνο.

* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.