Κώστας Μαρούντας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Όλες οι ενώσεις είναι θεμελιωμένες πάνω στις αμοιβαίες ανάγκες»

Σαρλ Ντε Μοντεσκιέ

Βράδυ ήσυχο, χωρίς καμία μορφή επαφής με ανθρώπους, και η Lady Hope μπήκε στη διαδικασία να εξερευνήσει τις διαθέσεις της. Πήρε στην αγκαλιά της μια μπάλα ποδοσφαίρου που της είχε κάνει δώρο ένας παλιός της φίλος και άρχισε να τη χαϊδεύει. Αλλά, αίφνης, ένιωσε πως κάτι άλλο αδικεί. Αμέσως, έσπευσε να βρει και να πάρει στην αγκαλιά της και την αγαπημένη της μπάλα του μπάσκετ… Μετά από τρία λεπτά “διπλής γλυκιάς θωπείας” ήταν σε θέση να γράψει κάτι…

[… Δεν παραμένουν όλα τα ίδια για πάντα. Όπως οι εποχές αλλάζουν, γιατί η κάθε μια έχει το δικό της λόγο ύπαρξης που συνθέτει την αλληλουχία ενός συμπληρωμένου παζλ, έτσι και οι σύλλογοι περνάνε τα χρόνια των “παχιών” και των “ισχνών” αγελάδων. Με τις πιθανές επιμέρους υποπεριπτώσεις να είναι αρκετές. Μπορεί -για παράδειγμα- για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα το τμήμα μπάσκετ ενός συλλόγου να πηγαίνει καλά, και το ποδοσφαιρικό όχι… Το “εσωτερικό φρόνημα”, που είναι απαραίτητο για να ανατροφοδοτείται η στήριξη της πλατιάς μάζας των συμπαθούντων (πέρα, δηλαδή, από τον “πάγιο” αριθμό των φανατικών -είτε ευδοκιμούν στα πέταλα, είτε σε πιο “κεντρικές” θύρες…), διατηρείται “ακμαίο”. Γιατί, αν σε ένα σύλλογο δεν πηγαίνει κανένα τμήμα καλά, η κρίση του ενός θα επηρεάσει και τα υπόλοιπα περισσότερο από όσο μπορούμε να φανταστούμε εξαρχής…

Oι σύλλογοι γίνονται αντιληπτοί ως ενιαία σώματα, μονάχα εξ ανάγκης; Ναι, όταν αυτό που “αφαιρεί” κομμάτια από την “πίτα της προσήλωσης” στο ποδόσφαιρο είναι μόνο οι αγωνιστικές επιτυχίες στα άλλα τμήματα. Γιατί, υπάρχει διαφορά από τον οπαδό μιας ομάδας που είναι φίλαθλος, δηλαδή αγαπάει το ίδιο το άθλημα πέρα (ή παράλληλα…) από την ομάδα του, με αυτόν που είναι οπαδός «σκέτο», άρα δεν τον ενδιαφέρει και τόσο να είναι φίλαθλος.

Θα έρθει ποτέ στην ελληνική επικράτεια η εποχή που οι οπαδοί θα είναι και φίλαθλοι, άρα και περισσότερο συνετοί στις “κινήσεις” τους, και που όσοι δεν είναι φίλαθλοι θα βρουν άλλα πεδία κοινωνικής δραστηριοποίησης για να εκτονώσουν τα ορμέφυτα τους; “Κάρτα διαρκείας” με τα αθλήματα, “κάρτα διαρκείας” και με τους συλλόγους, σαν ενιαία σύνολα συνειδησιακού “πετρώματος”. Για σκέψου να πεις σε κάποιον -που υποστηρίζει μια ομάδα από τις τρεις του πρώην ΠΟΚ- πως σου αρέσει να πηγαίνεις να βλέπεις και τις άλλες δύο…]

Μόλις η Lady Hope έγραψε την τελευταία λέξη, μπήκε στο facebook και πάτησε το like σε ιστοσελίδες βόλλεϋ, χάντμπολ, και πόλο… Αλλά, ήξερε πως άλλο πράγμα η ιντερνετική στήριξη και άλλο η δια ζώσης συμμετοχή στο πολύπλευρο και πολύχρωμο μεγαλείο του αθλητισμού…