Είναι η κ. Καρυστιανού ο αντίπαλος της Κεντροαριστεράς;

Την τελευταία επταετία, επί κυβερνήσεων Κυριάκου Μητσοτάκη, συντελούνται κοσμοϊστορικές μεταβολές στην Ελλάδα, σε όλους τους τομείς, με κοινή συνισταμένη, μια κυβέρνηση έντονα ταξική, υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου και ενάντια στις δυνάμεις της εργασίας, εμετικά υποτακτική στη Γερμανία (εντός Ε.Ε.) και στις ΗΠΑ, υπερβολικά φιλοδυτική, εχθρική σε κάθε τι δημόσιο.

Φυτοζωούν στις μέρες μας πανεπιστήμια, εκπαίδευση, υγεία και κοινωνικό κράτος. Οι μισθοί καταβαραθρώνονται, ενώ οι μεγάλες φοροαπαλλαγές και η ανομία για το μεγάλο κεφάλαιο είναι καθεστώς. Το κόστος ζωής αυξάνεται ταχύτατα, η αποβιομηχανοποίηση της χώρας είναι τετελεσμένο γεγονός, οι παραγωγικοί τομείς έχουν εγκαταλειφθεί στη μοίρα τους και το μόνο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, η «ανάπτυξη» του real estate, η εξυπηρέτηση των δικών μας παιδιών και η δημιουργία ιδιωτικών μονοπωλίων στην ενέργεια, στα τρόφιμα, παντού.

Διαφθορά στο έπακρο, ελεγχόμενη Δικαιοσύνη, ελεγχόμενα ΜΜΕ και πληρωμένοι δημοσιογράφοι. Οι μισθοί και οι συντάξεις είναι οι χειρότεροι στην Ευρώπη, διαμορφώνεται ένα έντονα ταξικό περιβάλλον, οι πλούσιοι επενδυτές που «αβγατίζουν» τα κέρδη τους και οι φτωχοί εργαζόμενοι που φυτοζωούν. Το κοινωνικό κράτος έχει παραμεληθεί συστηματικά, οι δημόσιες δαπάνες για παιδεία, υγεία, συντάξεις μειώνονται συνεχώς σε απόλυτα νούμερα. Γυρίσαμε στην εποχή του «χωροφύλακα», μακρύ χέρι της εκάστοτε δεξιάς κυβέρνησης.

Στην εξωτερική πολιτική, παραδοσιακές σχέσεις με τη Ρωσία, τους Αραβες κ.λπ. που είχαν σφυρηλατηθεί χρόνια τώρα από όλες τις κυβερνήσεις εγκαταλείπονται. Είμαστε οι πιο θερμοί φίλοι της ακροδεξιάς ουκρανικής κυβέρνησης και «κολλητοί φίλοι» του εγκληματία πολέμου Νετανιάχου. Σφυρίζουμε αδιάφορα για τους BRICS, την Κίνα, την Ινδία και αδυνατούμε να αντιληφθούμε τις τεράστιες αλλαγές που συντελούνται στο γεωπολιτικό πεδίο. Απλά, παρακολουθούμε αμήχανα τον δυναμισμό της Τουρκίας, χωρίς συντονισμό και στόχευση, ενώ προβαίνουμε σε πανάκριβους εξοπλισμούς, για επιθετικούς πολέμους, που δεν έχει ανάγκη η χώρα. Παράλληλα, ενοχλούν έντονα η αλαζονεία και το ύφος της κυβέρνησης, που κουνάει το δάχτυλο σε όλους. Είναι πια σε μεγάλη μερίδα πληθυσμού, πάνω από 60% λένε οι δημοσκοπήσεις, η πιο αντιπαθής κυβέρνηση επί σειρά ετών. Για πολλούς από εμάς, είναι επιτακτική ανάγκη πια η απομάκρυνσή της από την εξουσία. Σίγουρα, έχει μεγάλη σημασία ποιος θα είναι ο επόμενος, με ποιο πρόγραμμα κ.λπ. Πολλές φορές έχουμε απογοητευτεί από επίδοξους σωτήρες. Ομως σήμερα, επιβάλλεται να αναζητηθούν λύσεις εναλλακτικής διακυβέρνησης απέναντι στη σημερινή νεοφιλελεύθερη, θατσερική, εναγκαλισμένη με την Ακροδεξιά, κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Σε αυτό έρχονται να συμβάλουν τα υπό διαμόρφωση κόμματα του κ. Τσίπρα και της κ. Καρυστιανού. Για πρώτη φορά δημοσκοπικά είναι εφικτή η διαμόρφωση μιας νέας πλειοψηφίας στον λαό και η ανάδειξη άλλης κυβέρνησης από την πρώτη Κυριακή, στις επόμενες εκλογές. Τσίπρας-Καρυστιανού-Ανδρουλάκης-Κωνσταντοπούλου φαίνεται να σχηματίζουν πλειοψηφία στον λαό και στη Βουλή, παρά τον ληστρικό εκλογικό νόμο. Ο καθένας από τους τέσσερις σχηματισμούς θα βάλει τη δική του πινελιά μετεκλογικά στο κυβερνητικό πρόγραμμα και στη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ με το πολύ καλό πρόγραμμά του και με αξιόλογα στελέχη, η μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον κ. Τσίπρα, την εμπειρία των στελεχών του, η κ. Κωνσταντοπούλου με το ταμπεραμέντο της και η κ. Καρυστιανού, το επικοινωνιακό της χάρισμα και την ικανότητά της να διεγείρει πολίτες από όλο το πολιτικό φάσμα.

Κοινός στόχος υπάρχει και είναι η απομάκρυνση της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αλλωστε καλό είναι όλοι να αναρωτηθούμε: Οι ΑΝ.ΕΛΛ. εμπόδισαν τον ΣΥΡΙΖΑ να ασκήσει αριστερόστροφη πολιτική; Οι πολίτες πια ξέρουμε ότι στη χώρα, εντός της Ε.Ε. με τις δεσμεύσεις των μνημονίων, για πολλά χρόνια, λίγα πράγματα είναι εφικτά. Ομως οφείλουμε να πάρουμε θέση, για τα παιδιά μας, τη νέα γενιά, πριν να είναι πολύ αργά.

*Δρας ΕΔΙΠ Πολυτεχνείου Κρήτης, ηλεκτρολόγος μηχανικός ΕΜΠ