Οι πολιτισμοί δεν πολεμούν. Συνυπάρχουν. Αλλιώς, δεν είναι πολιτισμοί. Η Δύση δεν επιτρέπεται να γλιστρήσει στον κατήφορο που οι τζιχαντιστές τρομοκράτες τη σπρώχνουν.
Δηλαδή, να αντιπαρατεθεί μαζί τους εν ονόματι των αξιών του δυτικού πολιτισμού, πολεμώντας μόνη με τον ξιπασμό της υπεροχής των δικών της δογμάτων, των δικών της παραδόσεων, των δικών της κεκτημένων.
Γιατί τότε θα βρεθεί εκτεθειμένη, πολλαπλασιάζοντας τους εχθρούς της, εκτρέφοντας μεγαλύτερο φανατισμό.
Γιατί και τα δικά της πεπραγμένα δεν αθωώνουν μια ιστορία πολέμων και αδικαιολόγητων επεμβάσεων, αποικιοκρατίας και οικονομικών εξαρτήσεων, επιθέσεων και βιασμών εις βάρος λαών, εθνών και ανυπεράσπιστων πολιτών που δεν ήταν κατώτεροι, ήταν απλά διαφορετικοί.
Μπορεί το πολιτικό και θεσμικό δίκαιο, το διανοητικό πλαίσιο της Ευρώπης και των ΗΠΑ μέσα από δύο εξεγέρσεις, δύο καθολικές επαναστάσεις, τη γαλλική και την αμερικανική, να διακήρυξε την πίστη στις αρχές της ελευθερίας και της δημοκρατίας, όμως η ζοφερή πραγματικότητα ακόμη και μέσα στο εσωτερικό των δυτικών κοινωνιών αποδεικνύει τις λέξεις απατηλές.
Η δημοκρατία, ασαφής· η ελευθερία, κατακρεουργημένη· ο σεβασμός των ατομικών δικαιωμάτων, ψευδεπίγραφος.
Οι λαοί υποφέρουν παντού. Τα σώματα των ανθρώπων δεινοπαθούν.
Βορά χωρίς έλεος στην τυφλή και καλυμμένη βία που σφαγιάζει τυχαία ανυποψίαστους πολίτες όπου γης.
Η παγκοσμιοποίηση δεν ανήκει μόνο στις αγορές και στην επικοινωνία. Κοινωνεί και το πένθος, τον θρήνο, την οργή και την αγωνία για την απαξίωση της ανθρώπινης αξίας.
Ο άνθρωπος μαζί με το περιβάλλον του, φυσικό και πολιτισμικό, καθίσταται ασήμαντος, αναλώσιμος, διαθέσιμος σε κάθε σατανικό και αιμοβόρο σχέδιο.
Οι τζιχαντιστές είναι τρομοκράτες που εκδικούνται, που με την οπλή της δύναμής τους πάνε να επιβάλουν μια νέα τάξη πραγμάτων.
Ο,τι υπηρετούν δεν είναι καμία θρησκεία, καμία πατρίδα, κανένα έννομο συμφέρον. Είναι η σαλεμένη λογική, η διεστραμμένη ηθική, η διαταραγμένη ψυχή.
Νεαρά αγόρια και κορίτσια, θύματα οι ίδιοι, απειλούν τυφλά διασπείροντας τον θάνατο. Αφιερώνονται σε έναν σκοπό σχιζοειδή, μετατρέπονται σε αφοσιωμένους μαχητές της παράνοιας, αυτόχειρες στρατιώτες χαοτικού ολοκαυτώματος.
Εκεί εκβάλλουν, εκεί εκπληρώνονται οι ματαιωμένες ανάγκες, οι χαμένες προσδοκίες, οι διαψευσθείσες προφητείες της νεωτερικής ευημερίας.
Τον εγκληματικό φανατισμό θα τον νικήσουμε, αν τον πολεμήσουμε όλοι μαζί σε Δύση και Ανατολή, ηγέτες και λαοί, με συνθήματα και με έργα.
Χτυπώντας στη ρίζα του, εκεί όπου γεννιέται το μίσος, εκεί όπου θριαμβεύει η βία: στη στέρηση και στην απόρριψη.
Τα όπλα μας δεν μπορεί παρά να είναι η αδιαμφισβήτητη πίστη στον άνθρωπο, η επιθυμία για συνεννόηση, η θέληση για ζωή.
