Ενδιαφέροντα ήταν όσα είπε η Ευρωπαία γενική εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι στο Πέραμα, για τα Τέμπη, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για τον σιδηρόδρομο και για το λιμάνι του Πειραιά. Ξεχώρισε η παραδοχή της πως «είναι γεγονός ότι σε δύο υποθέσεις (στα Τέμπη και στον ΟΠΕΚΕΠΕ) είχαμε να κάνουμε με μια κατάσταση που εμπόδισε την έρευνά μας… λόγω αυτής της διάταξης του άρθρου 86». Ομως αν δεν ερευνήθηκε σε βάθος η τραγωδία των Τεμπών, τότε πώς θα οδηγηθεί στο ακροατήριο; Αναλογιζόμενοι ότι στη Γαλλία ένας πρώην πρόεδρός της οδηγείται στη φυλακή, είναι εντυπωσιακό ότι στη χώρα μας ένας υπουργός μπορεί να παραπέμπεται για πλημμέλημα τη στιγμή που 33 υφιστάμενοί του παραπέμπονται για κακούργημα.
Η Ευρωπαία εισαγγελέας, αναφερόμενη στη σύμβαση 717, επανέλαβε τη βεβαιότητά της ότι αν λειτουργούσαν τα συστήματα ασφαλείας -συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην τηλεδιοίκηση- η τραγωδία θα είχε αποφευχθεί. Ομως διαφορετικό είναι το ηθικό θέμα της σύμβασης 717 από το λειτουργικό αντικείμενο του σιδηροδρόμου. Με άλλα λόγια, πιστεύει κανείς σιδηροδρομικός ότι χωρίς τα συστήματα ασφαλείας ο σιδηρόδρομος δεν μπορεί να είναι ασφαλής; Επί τόσες δεκαετίες τι συνέβαινε; Με τον ισχυρισμό της αυτό δημιούργησε εντυπώσεις, καλύπτοντας, άθελά της, λόγω άγνοιας της λειτουργίας του ελληνικού σιδηροδρόμου, τις πραγματικές αιτίες του συμβάντος: Τη διάλυση του σιδηροδρόμου από το 2008, που προϊόντος του χρόνου παρέλυσε, και τις πελατειακές σχέσεις που τα τελευταία χρόνια ισοπέδωσαν κάθε έννοια αξιοκρατίας.
Η τεχνολογία δεν θεραπεύει τις παθογένειες της διάλυσης και των πελατειακών σχέσεων, αντίθετα τις αναδεικνύει στον μέγιστο βαθμό, με τραγικές συνέπειες για την ασφάλεια της κυκλοφορίας. Διότι έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις από τους χειριστές της, δηλαδή απαιτήσεις για προσλήψεις με αξιοκρατία, με κριτήριο τα προσόντα και όχι τις προσβάσεις. Αυξάνει την ταχύτητα, απλοποιεί την κυκλοφορία και ελαχιστοποιεί τις δυνατότητες πρόσβασης και ελέγχου. Αυτονόητο είναι όμως ότι για να ανέβεις επίπεδο στη ρύθμιση της κυκλοφορίας αξιοποιώντας την τεχνολογία, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αφομοιώσεις πλήρως το προηγούμενο επίπεδο, την πλήρη γνώση και κατανόηση των κανονισμών. Ομως, μετά από δυόμισι χρόνια δεν έγινε ακόμη αντιληπτό ότι η τραγωδία των Τεμπών είναι το αποτέλεσμα της διάλυσης του σιδηροδρόμου, όπως αυτή αναδείχθηκε στα Τέμπη, με την περιφρόνηση των κανονισμών αλλά και των πελατειακών σχέσεων με τους πρωταγωνιστές της, που συνεχίζονται αμείωτες ακόμη και σήμερα; Η κυρία Κοβέσι είναι νομικός, δεν είναι σιδηροδρομικός, και είναι λογικό να αγνοεί τη λειτουργία του σιδηροδρόμου -ιδιαίτερα τις παθογένειες του ελληνικού σιδηροδρόμου.
Αναφέρθηκε εκτενέστατα στην επιχείρηση “Καλυψώ”, σε επικίνδυνες οργανωμένες εγκληματικές ομάδες που λυμαίνονται το λιμάνι του Πειραιά. Οργανώσεις από τρίτες χώρες, με επίκεντρο την Ασία. Δημιούργησε όμως την εντύπωση ότι φωτογράφιζε την Κίνα ως κράτος. Η αναφορά της προκάλεσε εύλογες σκέψεις, επειδή το λιμάνι του Πειραιά είναι στο στόχαστρο της ΕΕ και των ΗΠΑ. «Η αποτελεσματική χάραξη πολιτικής της ΕΕ έναντι της Κίνας παρεμποδίζεται από ορισμένα κράτη – μέλη της ΕΕ, όπως η Ελλάδα, που εξαρτώνται υπερβολικά από τη χώρα της Ανατολικής Ασίας», δήλωσε πριν από δύο χρόνια η τότε υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας Liesje Schreinemacher. «Πάρτε, για παράδειγμα, το ελληνικό λιμάνι του Πειραιά, το οποίο ανήκει σε κινεζική κρατική εταιρεία. Αυτό καθιστά επίσης πιο δύσκολη μια αποτελεσματική πολιτική για την Κίνα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, διότι, σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα εξαρτάται από την Κίνα», πρόσθεσε.
Αναγράφηκε πρόσφατα στον Τύπο ότι η νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα αποστέλλεται με εντολή τον άμεσο περιορισμό της κινεζικής επιρροής και κυρίως τη δημιουργία αναχωμάτων στην επέκτασή της με στόχευση στα λιμάνια της χώρας που διαθέτουν γεωπολιτικό αποτύπωμα («Οι ΗΠΑ θέλουν τα λιμάνια», Καθημερινή, 18/5/2025). Ολα αυτά επιβεβαιώθηκαν κατά την ακρόαση της Κίμπερλι Γκίλφοïλ από την Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας.
Το ζήτημα δεν είναι σημερινό, αλλά με την εκλογή Τραμπ επανατίθεται επιτακτικά. Ο Μπιλ Ανθόλις, διευθυντής του Miller Institute του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, σε συνέντευξή του τον Ιανουάριο του 2021, λίγες ημέρες μετά από την ορκωμοσία του Τζο Μπάιντεν, και σε ερώτηση για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, είχε πει: «Το μεγαλύτερο ζήτημα που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ, είναι οι διμερείς σχέσεις με την Κίνα. Το “πάτημα” της Κίνας στην Ευρώπη είναι το λιμάνι του Πειραιά. Αυτό είναι το θέμα που πιστεύω ότι θα πρέπει η Ελλάδα να διαχειριστεί. Και πρέπει να το διαχειριστεί καλά…Το λιμάνι του Πειραιά είναι η αχίλλειος πτέρνα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων» (Καθημερινή, 24/1/2021).
Ομως η Κίνα ήταν η μοναδική χώρα που επένδυσε στην Ελλάδα όταν η Ευρώπη μας κουνούσε το δάκτυλο, και εκτόξευσε το λιμάνι του Πειραιά από την ανυπαρξία στην πρώτη θέση στη Μεσόγειο και στην τέταρτη πανευρωπαϊκά. Αντιθέτως οι ΗΠΑ ποτέ δεν επένδυσαν στην ανάπτυξη της χώρας, παρά μόνο για στρατιωτικούς σκοπούς που αφορούν τα σχέδιά τους στην ευρύτερη περιοχή. Τα αγνοούσε όλα αυτά η κυρία Κοβέσι;
*Τ. αρχιμηχανικός ΟΣΕ, πολιτικός μηχανικός ΑΠΘ
