Η προθεσμία που έδωσε ο Τραμπ στον Πούτιν για να τερματιστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία ξεκίνησε από πενήντα μέρες και τελικά συρρικνώθηκε σύντομα σε λίγες μέρες.
Ενα είναι βέβαιο: η επικοινωνιακή αμηχανία του Τραμπ, ο οποίος είχε προεκλογικά δεσμευτεί να τερματιστεί ο πόλεμος της Ουκρανίας μέσα σε 24 ώρες.
Είναι προφανές ότι στη Μόσχα εκτιμούν πως δεν συντρέχουν ακόμη οι προϋποθέσεις για τον τερματισμό του πολέμου.
Πόσο ακόμη θα αντέξουν οι γραμμές άμυνας των δυνάμεων του Κιέβου; Το ερώτημα νομιμοποιείται αν θεωρήσουμε δεδομένο ότι δεν υπάρχουν σήμερα ούτε η βούληση αλλά ούτε και η δυνατότητα στη Δύση για κλιμάκωση της εμπλοκής του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία.
Μπορεί ο ζητούμενος συμβιβασμός να αναζητηθεί σε επίπεδο κορυφής μεταξύ Πούτιν και Ζελένσκι;
Στη συνάντηση Τραμπ-Ζελένσκι στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου ο πρόεδρος των ΗΠΑ κατηγόρησε τον Ουκρανό ομόλογό του ότι τζογάρει στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Λίγους μήνες αργότερα το Politico μιλά για το βαθιά διεφθαρμένο καθεστώς του Κιέβου που έχει αναδειχθεί σε υπαρξιακή απειλή για τη χώρα.
Αυτό το βαθύ κράτος μέχρι τώρα δεν έχει προβάλει καμιά αξιόπιστη εναλλακτική λύση η προώθηση της οποίας να μπορεί να σώσει τα προσχήματα της συνταγματικής νομιμότητας στην Ουκρανία.
Το σενάριο της κατάρρευσης του μετώπου με ελιγμούς μεγάλης κλίμακας περιλαμβάνει την κατάληψη της Οδησσού από τη Ρωσία, δηλαδή την απώλεια κάθε πρόσβασης της Ουκρανίας στη θάλασσα.
Είναι φανερό ότι η Μόσχα δεν εξαντλεί τους στόχους της στην Ουκρανία, αλλά αποβλέπει στη διατύπωση συνολικού καθεστώτος ασφαλείας στην Ανατολική Ευρώπη.
Με δυο λόγια η Δύση βλέπει ως επιστροφή στην κανονικότητα μια διμερή συμβιβαστική φόρμουλα Μόσχας-Κιέβου.
Για το Κρεμλίνο η επιστροφή στην κανονικότητα είναι η ισότιμη συμμετοχή του στην εγγύηση της ευρωπαϊκής ασφάλειας, μια στόχευση αδύνατη με τα σημερινά δεδομένα.
Πέραν μιας διευθέτησης στην Ουκρανία, εξυπονοείται ότι σιωπηλά το ΝΑΤΟ αποδέχεται πως δεν μπορεί να επεκταθεί στην πρώην ΕΣΣΔ.
