Αν η ανατροπή του ισλαμικού καθεστώτος της Τεχεράνης είναι ο στόχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ, τότε ποια λύση προωθούν για την επόμενη μέρα;
Η αποδυνάμωση της εσωτερικής συνοχής του Ιράν κατά το πρότυπο του Ιράκ, της Λιβύης και της Συρίας είναι με τα σημερινά δεδομένα η πιο πιθανή εξέλιξη. Η χώρα είναι ένα μωσαϊκό εθνικών και θρησκευτικών κοινοτήτων και μειονοτήτων, με σημαντικότερες τους Κούρδους και τους Αζέρους στα βορειοδυτικά και τους Αραβες στο Χουζιστάν στα νοτιοδυτικά.
Μια αποσταθεροποίηση στο Ιράν θα συμπαρασύρει όχι μόνον τη Μέση Ανατολή και την Αραβική Χερσόνησο αλλά και την Κεντρική Ασία και τον Καύκασο.
Μπορεί μια συνολική περιφερειακή αποσταθεροποίηση να συνυπάρξει με την υλοποίηση της στρατηγικής συνεργασίας Σαουδικής Αραβίας-Ισραήλ που προωθούν οι ΗΠΑ;
Η αποδυνάμωση αν όχι η κατεδάφιση της περιφερειακής ισχύος του Ιράν δεν σημαίνει ότι «Οι συμφωνίες του Αβραάμ», δηλαδή η στρατηγική συνεργασία Ριάντ-Τελ Αβίβ, θα χαράξουν ανεμπόδιστα τον νέο χάρτη της Μέσης Ανατολής με την ανοχή της Τουρκίας του Ερντογάν που έχει τη δική της ατζέντα.
Η ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ στη Δαμασκό από τους τζιχαντιστές συνεργάτες της Αγκυρας υπήρξε η θρυαλλίδα που πυροδότησε το εν εξελίξει ντόμινο περιφερειακών ανατροπών.
Προηγήθηκε η εκεχειρία Ισραήλ-Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο, ακολούθησε η ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ στη Συρία από την Τουρκία, ήρθαν οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης και ξέσπασε η ευρείας κλίμακας επίθεση του Ισραήλ.
Από μόνη της η αλληλουχία των εξελίξεων μάς επιτρέπει να διακρίνουμε τόσο τον στρατηγικό κοινό παρονομαστή όσο και τις τακτικές αποκλίσεις ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ.
Με τις εξελίξεις στο πεδίο της μάχης απρόβλεπτες, ένα είναι βέβαιο: ότι το πρόβλημα των ΗΠΑ και του Ισραήλ δεν είναι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αλλά η επιρροή της Τεχεράνης στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Με άλλα λόγια, με ή χωρίς πυρηνικά όπλα το Ιράν αποτελεί πρόκληση πρώτου μεγέθους καθώς για δεκαετίες κατόρθωνε να ματαιώνει κάθε είδους στρατηγική περιφερειακής σταθεροποίησης που το παρακάμπτει.
Αν αφήσουμε κατά μέρος την εκατέρωθεν εμπρηστική ρητορική ΗΠΑ και Ισραήλ, αξιοποιούν μια ευνοϊκή συγκυρία για να κοντύνουν την περιφερειακή ισχύ του Ιράν χωρίς συνολική πρόταση για την επόμενη μέρα.
