Ισορροπίες…

«Η ειλικρίνεια και η αλήθεια είναι το θεμέλιο κάθε αρετής»

Καθώς γύρισε στο σπίτι από μια συνάντηση με γνωστούς της που ασχολούνται από διάφορα πόστα με το εγχώριο ποδόσφαιρο, η Lady Hope πέταξε εκνευρισμένη την τσάντα της στον καναπέ. «Είναι δύσκολο να βρεις θάρρος όταν περισσεύει γύρω σου το θράσος» ψέλλισε και αναζήτησε με θέρμη το γνωστό τετράδιο. Κάθισε στην καρέκλα, ελπίζοντας πως μόλις τελείωνε τη συγγραφή θα είχε επανακτήσει ένα είδος εσωτερικής γαλήνης, γιατί κάποιες φορές δεν αρκούν ούτε τα πιο όμορφα φυσικά στοιχεία (ήταν ένα υπέροχο δειλινό αυτό…) μπροστά στο ανθρώπινο συμφέρον και τις “επελάσεις” του σε κάθε τομέα δραστηριοποιήσεων.

[… Ποιοι ορίζουν κάθε φορά τα μέλη μιας Επιτροπής που ελέγχει μια σειρά συμβατοτήτων με τα ισχύοντα νομοθετικά πλαίσια; Γίνονται άραγε παρασκηνιακές κινήσεις για τον ορισμό τους; Μετά την ανάληψη των καθηκόντων τους αυτά τα μέλη δέχονται πιέσεις; Συνυπολογίζουν -πέρα από τις συνειδησιακές τους αρχές- και τους συσχετισμούς δυνάμεων στα ευρύτερα περιβάλλοντα τα οποία καλούνται να εποπτεύσουν; Τους ενδιαφέρουν οι κραδασμοί των αποφάσεων τους; Γνωρίζουν καλά τις επιπτώσεις της κάθε ψήφου υπέρ ή κατά του κάθε μεγαλόσχημου ποδοσφαιροπαράγοντα;

Είναι τρομερό, αλλά είτε ο σχολιασμός αφορά σε αγωνιστικά δρώμενα, είτε σε εξωαγωνιστικά συμβάντα, η κάθε ομάδα/εταιρία -αν μελετήσει κάποιος αποσπασματικά τις αιτιάσεις της- έχει δίκιο. Πώς είναι δυνατόν σε έναν κόσμο σκληρών και αδυσώπητων ανταγωνιστικών συμφερόντων να έχουν όλοι δίκιο; Μα, όχι. Δεν έχουν όλοι δίκιο. Το Δίκιο υπερβαίνει τα “δίκια του καθενός”, ακόμα και αν διαμοιράζεται η ισχύς του από τους διαιρέτες των εκάστοτε ισορροπιών. Το “δίκιο του καθενός” είναι το επικοινωνιακό άλλοθι συσπείρωσης των “δικών” του και τίποτα άλλο. Οι νομικές συμβουλές και τα νομικά επιχειρήματα είναι πάντα προσαρμοσμένα στην υπηρέτηση του σκοπού. Και το ποδόσφαιρο το ίδιο; Όσοι είναι πρώτοι επικαλούνται την αγωνιστική τους υπεροχή, όσοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν το ρίχνουν στον ηθικισμό. Όχι πως έχουν πάντα άδικο, αλλά για να υπηρετήσουν αποδοτικά το “δικό τους δίκιο” οφείλουν να κάνουν πολλά. Σε κάθε περίπτωση, ας πιάσουμε φτυάρι, ας προσκαλέσουμε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, και ας σκηνοθετήσουμε μια εικονική τελετή στην οποία θα υμνολογούμε τη χαμένη αξιοπρέπεια του αθλητισμού…]

Είχε κερδίσει άραγε η Lady Hope το στοίχημα της απόκτησης ισορροπίας; Προσκαίρως, θα μπορούσε να ισχυριστεί πως ναι, αλλά ήξερε πως οι αφορμές για καινούρια απώλεια θα ήταν πολλές στο άμεσο μέλλον… Και άνοιξε το συνδρομητικό κανάλι για να δει διεθνές ποδόσφαιρο. Εκεί, τουλάχιστον, μαθαίνει -κυρίως- τα αγωνιστικά…