Οχι ολόκληρη την Ουκρανία

Ο Τραμπ ανάγκασε τον Πούτιν να εγκαταλείψει τη συνολική κατάληψη της Ουκρανίας, αν πιστέψουμε τους ισχυρισμούς του ιδίου σε πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη. Στην πραγματικότητα, ο Πούτιν, σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε το καλοκαίρι του 2021, είχε μιλήσει για το ρωσικό έθνος που βρίσκεται χωρισμένο σε τρία κράτη, τη Ρωσία, την Ουκρανία και τη Λευκορωσία. Το άρθρο αυτό θεωρήθηκε οριστική ρήξη με την πολιτική της ΕΣΣΔ στο εθνικό ζήτημα.

Στην πραγματικότητα, ο Στάλιν στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου πήρε αποφάσεις ειδικής μεταχείρισης των δύο σλαβικών Δημοκρατιών της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας, αρχής γενομένης με τη συμμετοχή τους στον ΟΗΕ.

Αν ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τις πρώτες μέρες του συνεχιζόμενου σήμερα πολέμου, στις αρχές του 2022, θα θυμηθούμε την προέλαση του ρωσικού στρατού προς το Κίεβο, μια επιχείρηση που εγκαταλείφθηκε μετά από έναν μήνα.

Προφανώς, ο Πούτιν και ο στενός του κύκλος πίστευαν ότι το καθεστώς Ζελένσκι θα κατέρρεε έπειτα από λίγες μέρες και μια νέα κυβέρνηση θα έσπευδε να διαπραγματευθεί με τη Μόσχα.

Η αναδίπλωση του Πούτιν στην Ανατολική Ουκρανία προφανώς αποφασίστηκε με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Ηταν μια έμπρακτη παραδοχή ότι η κατάκτηση του συνόλου της Ουκρανίας ξεπερνούσε τις δυνατότητες του Πούτιν.

Ο Τραμπ δεν χρειάστηκε να πείσει τον Πούτιν για μια στροφή στην Ουκρανία που είχε ούτως ή άλλως υλοποιηθεί έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου. Στην ουσία, από τον Σεπτέμβριο του 2022 οι δύο αντίπαλες πλευρές έχουν εμπλακεί σε έναν αιματηρό πόλεμο φθοράς που θυμίζει τις χειρότερες στιγμές του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Αν η ρωσική προέλαση έφτανε στη Δυτική Ουκρανία, ο κίνδυνος ανεξέλεγκτης διάχυσης της σύγκρουσης θα ήταν υπαρκτός.

Πολλοί επισημαίνουν ότι η αλλαγή συνόρων πρώτη φορά μετά το 1945 υπονομεύει τη σταθερότητα στην Ευρώπη, καθώς επιβραβεύει τον αναθεωρητισμό. Καθυστερημένη ευαισθησία, καθώς η ενοποίηση της Γερμανίας το 1990, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και της ΕΣΣΔ το 1991, τι άλλο παρά αλλαγές συνόρων ήταν;