Πυραυλικό πόκερ

Δεν χωράει αμφιβολία ότι η απερχόμενη κυβέρνηση Μπάιντεν έχει αποφασίσει να εργαλειοποιήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία για να εξαναγκάσει τον Τραμπ να εγκαταλείψει τη δεδηλωμένη του δημόσια θέση να τερματιστεί η σύγκρουση Μόσχας – Κιέβου.

Η σιωπή μέχρι στιγμής του Τραμπ σε ό,τι αφορά την κλιμάκωση της σύγκρουσης πιστοποιεί ότι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ αντιλαμβάνεται πως επιχειρείται μια προληπτική χειραγώγησή του στα ανοιχτά μέτωπα της εξωτερικής πολιτικής.

Αμεση προτεραιότητα της κυβέρνησης Μπάιντεν φαίνεται να είναι μια ελεγχόμενη κλιμάκωση της σύγκρουσης που θα λειτουργήσει σαν τα ασφαλιστικά μέτρα που αποβλέπουν στην αποτροπή εξελίξεων δυσμενών για τα συμφέροντα του προσφεύγοντος αντιδίκου.

Αποφασιστικό ρόλο στη χάραξη γραμμής πλεύσης των ΗΠΑ σε μέτωπα αντιπαράθεσης και σύγκρουσης διαδραματίζουν οι γραφειοκρατίες του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με το βαθύ κράτος να έχει τον τελευταίο λόγο.

Το πρώτο εξάμηνο του 2016 η συνεργασία ΗΠΑ – Ρωσίας στη Συρία είχε καταφέρει αποφασιστικό πλήγμα στους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους».

Τότε οι ΥΠΕΞ ΗΠΑ-Ρωσίας, Κέρι και Λαβρόφ, κατέληξαν σε κατ’ αρχήν συμφωνία για τον πολιτικό και επιχειρησιακό συντονισμό των δυνάμεών τους στη Συρία.

Τα παραπάνω προκάλεσαν εξέγερση της γραφειοκρατικής ιεραρχίας που κορυφώθηκε με την υπογραφή μανιφέστου που φώτιζε σαν επιλογή υψηλού κινδύνου την υπογραφή συμφωνίας για συντονισμό της δράσης των δύο δυνάμεων στη Συρία.

Την ανακοίνωση της άρσης των όποιων περιορισμών στη χρήση των πυραύλων μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς που έχουν παραχωρήσει οι ΗΠΑ στην Ουκρανία ακολούθησε η εξαγγελία της προώθησης ναρκών κατά προσωπικού.

Εύλογα τίθεται το ερώτημα αν ο Μπάιντεν προτίθεται να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα του Κιέβου που έχει απορρίψει στο παρελθόν επικαλούμενος τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης και διάχυσης της σύγκρουσης.

Η κατάργηση των περιορισμών στη χρήση οπλικών συστημάτων που έχουν παραχωρηθεί από τη Δύση στην Ουκρανία είχε, όπως ήταν αναμενόμενο, ως συνέπεια την τροποποίηση του Αμυντικού Δόγματος της Ρωσίας ως προς τη χρήση πυρηνικών όπλων που εξήγγειλε ο Πούτιν.

Αν δεν υπάρξουν εξελίξεις που να επιτρέπουν μια συνολική επαναδιαπραγμάτευση της πυρηνικής ισορροπίας του τρόμου, τότε τα πυρηνικά όπλα θα υπηρετούν όχι πλέον την ισορροπία του τρόμου αλλά την επικίνδυνη εξ ορισμού επιβεβαίωση ότι μια χώρα με πυρηνικά όπλα δεν μπορεί να ηττηθεί σε συμβατικό πόλεμο.

Η διολίσθηση από την αμοιβαία εξασφαλισμένη δυνατότητα καταστροφής στη χρήση των πυρηνικών όπλων αποτελεί μια μεγάλη οπισθοδρόμηση, καθώς μας γυρνά πίσω στο δόγμα της ευέλικτης απάντησης που υιοθετήθηκε από το ΝΑΤΟ το 1962.

Μετά την απορρύθμιση της αγοράς έφτασε απ’ ό,τι φαίνεται η ώρα της απορρύθμισης των πυρηνικών οπλοστασίων.

Ομως το πιο ενδιαφέρον από αυτά που είπε ο Πούτιν είναι το διευρυμένο casus belli που υιοθετεί η Ρωσία, σύμφωνα με το οποίο οι χώρες που προμηθεύουν όπλα την Ουκρανία γίνονται δυνητικοί στόχοι απαντητικού πλήγματος της Μόσχας.