Αποχαιρετιστήριο τηλεφώνημα

Ο Σολτς έχει ακόμη δύο μήνες παραμονής στην καγκελαρία, μέχρι τις πρόωρες εκλογές του Φεβρουαρίου και στην καλύτερη περίπτωση ακόμη μερικούς μήνες μέχρι να τελεσφορήσουν οι μετεκλογικές διαπραγματεύσεις για τη συγκρότηση νέου κυβερνητικού συνασπισμού.

Με άλλα λόγια το τηλεφώνημα Σολτς στον Πούτιν μοιάζει περισσότερο με αποχαιρετιστήρια επικοινωνία των ενοίκων της καγκελαρίας με το Κρεμλίνο, παρά με μήνυμα για την εδώ και τώρα προώθηση πολιτικής διευθέτησης της πολεμικής σύγκρουσης στην Ουκρανία.

Ετη φωτός μοιάζουν να μας χωρίζουν από τις παλαιότερες ευτυχισμένες στιγμές, όταν η γραμμή πλεύσης που χάραζε το Βερολίνο απέναντι στη Μόσχα γινόταν αυτοδικαίως ένα πλαίσιο που δέσμευε το σύνολο των κρατών-μελών της Ε.Ε.

Οι πρόωρες εκλογές στη Γερμανία ήδη σκιάζονται από τη στρατηγική αμηχανία της χώρας που δυσκολεύεται να ισορροπήσει ανάμεσα στη ρητορική εσωτερικής κατανάλωσης και προεκλογικής σκοπιμότητας και τις πραγματικές δυνατότητες διατύπωσης μιας νέας Οστπολιτίκ.

Την ίδια στιγμή που ο έτερος πόλος του γαλλογερμανικού δίδυμου, η Γαλλία του Μακρόν, θεωρεί δικαιωματικά ότι μπορεί να μιλά εξ ονόματος της Ε.Ε., στην επικοινωνία με τη Μόσχα και την Ουάσινγκτον αναβαθμίζεται πλέον ο ρόλος της Πολωνίας.

Στο μέλλον η Πολωνία, λόγω της γεωγραφικής της θέσης αλλά και λόγω της αναβάθμισης του αμυντικού δυναμικού της, θα έχει ένα άτυπο αλλά βαρύνον βέτο σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία της Γερμανίας και της Γαλλίας σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που θα αφορά τις σχέσεις με τη Ρωσία.

Η χρονική σύμπτωση των πρόωρων εκλογών στη Γερμανία με την αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο φωτίζει μια νέα πραγματικότητα στη Γηραιά Ηπειρο, όπου η επιστροφή στη διμερή στρατηγική σχέση Βερολίνου-Μόσχας είναι αδύνατη.

Αν θέλαμε να κάνουμε έναν συνολικό απολογισμό για την πολιτική της Γερμανίας στην Ουκρανία από την έναρξη της σύγκρουσης το 2014 μέχρι και σήμερα, θα καταλήγαμε στο συμπέρασμα ότι το Βερολίνο έχασε την αξιοπιστία του τόσο απέναντι σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ όσο και απέναντι στο Κρεμλίνο.

Τούτων λεχθέντων είναι αυτονόητο να διαπιστώσουμε κατά πόσον το μέλλον των σχέσεων με τη Ρωσία θα επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών στη Γερμανία.

Τέλος, αν επιβεβαιωθεί η εκτίμηση ότι η όποια συμφωνία θα αναγνωρίζει την προσάρτηση πέντε ουκρανικών επαρχιών από τη Ρωσία, τότε ακυρώνεται εκ των πραγμάτων η θέση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ε.Ε. ότι δεν πρέπει να αλλάζουν τα εσωτερικά σύνορα των ομοσπονδιακών κρατών που διαλύονται.

Στο όνομα της περιφρούρησης των εσωτερικών συνόρων έγινε η επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία το 1995 και το 1999.