Ζούμε τις τελευταίες μέρες τα ύστατα, ίσως, επεισόδια μιας θλιβερής «παράστασης», η οποία συμπληρώνει πλέον έναν χρόνο και αφορά την προσπάθεια αποδόμησης και διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Εχει γίνει πλέον σαφές ότι η ελπίδα που γέννησε η εκλογή του Στέφανου Κασσελάκη στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., με τη σαφή εντολή της βάσης να τα αλλάξει όλα και να προχωρήσει στον ριζικό μετασχηματισμό του κόμματος σε έναν σύγχρονο προοδευτικό φορέα, δυστυχώς εξανεμίστηκε, καθώς, όπως φαίνεται, το παιχνίδι ήταν «στημένο» από τα αποδυτήρια και η ομάδα νοσούσε σοβαρά.
Ηδη, από τους πρώτους μήνες του Στέφανου Κασσελάκη στην ηγεσία του κόμματος και πριν καλά καλά προλάβει να ανοίξει την πολιτική του περπατησιά, ο τέως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., κ. Αλέξης Τσίπρας, αψηφώντας τη βούληση των εκατοντάδων χιλιάδων μελών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. που εξέλεξαν τον νέο πρόεδρο του κόμματος κι εξέφρασαν έτσι την επιθυμία απαλλαγής τους από τη λειτουργία του παλιού νοσηρού κόμματος, προέτρεψε μέσα από ανάρτησή του –μία ώρα πριν από την έναρξή του(!)– το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. να αμφισβητήσει τον πρόσφατα εκλεγμένο από τη βάση πρόεδρο του κόμματος.
Βρήκε άμεσα ανταπόκριση από μια ομάδα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., που αδυνατούσαν να αντιληφθούν την επιθυμία της βάσης για απαλλαγή από το «παλιό», καθώς στη μεγάλη τους πλειοψηφία αποτελούνταν από «πολιτικούς καριέρας», πολιτικούς του κομματικού σωλήνα και άτομα με ελάχιστη επαφή κι ένσημα στην πραγματική εργασία. Εισέπραξαν όλοι τους μια ηχηρή άρνηση από το Συνέδριο και τα μέλη του κόμματος!
Αντί το ηχηρό χαστούκι της βάσης, στις προσπάθειες υπονόμευσης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., να αποθαρρύνει την εν λόγω ομάδα, τμήματά της αποθρασύνθηκαν ακόμη περισσότερο, οργανώνοντας κοινές εκδηλώσεις «προοδευτικού τόξου» μαζί με τους άρτι αποστατήσαντες βουλευτές της Νέας Αριστεράς, χυδαιολογώντας και λασπολογώντας παράλληλα ενάντια στην προσπάθεια ανανέωσης του κόμματος. Το αποκορύφωμα της υπονομευτικής και φθοροποιού δράσης της ομάδας αυτής το ζούμε τις τελευταίες μέρες.
Τα ίδια άτομα οδηγούν το κόμμα στην τελευταία πράξη του δράματος.
Χυδαιολογούν καθημερινά έναντι του εκλεγμένου προέδρου του κόμματος, τον οποίο, με περισσό θράσος, αποκαλούν «αήθη» και με «γκεμπελικές» πρακτικές απαξιώνουν τη βούληση εκατοντάδων χιλιάδων μελών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., αποκαλώντας τους «επώνυμα τρολ» και «μέλη του δίευρου» και αρνούνται να επηρεάσουν και να διευκολύνουν την είσοδο του προέδρου του κόμματος στη Βουλή, προκρίνοντας πρόσωπα εξαφανισμένα τον τελευταίο χρόνο από την αντιπολιτευτική προσπάθεια του κόμματος. Ελπίζοντας στην ανασύσταση μιας ανύπαρκτης κομματικής ουτοπίας του 2012, που βασίστηκε σε μια ακραία κοινωνική πολιτική συνθήκη, ή ελπίζοντας στη συγκρότηση μιας ομιχλώδους Κεντροαριστεράς, φαίνονται εγκλωβισμένοι στην ύβρη τους, αγνοώντας ακόμα και την προαιώνια λαϊκή θυμοσοφία ότι «την προδοσία αγάπησαν πολλοί, τον προδότη ουδείς». Δεν μπορεί κανείς να φανταστεί ότι μια οργανωμένη υπονομευτική φράξια και μια πολλαπλά ηττημένη στις πρόσφατες εκλογές τέως ηγεσία θα μπορέσουν να αποτελέσουν τη μαγιά για κάτι ελπιδοφόρο και καινούργιο. Είναι προφανής η διαπίστωση ότι θα έχουν την πολιτική τύχη κάθε αποστάτη.
Σε μια χώρα που μαστίζεται από την ακρίβεια, την αναξιοκρατία, την έλλειψη καλοπληρωμένων εργασιών, σε μια Ελλάδα που το ΕΣΥ καταρρέει, οι γιατροί λιποθυμούν λόγω της υπερεργασίας, η δημόσια παιδεία κάθε χρόνο φθίνει, χρειάζεται να υπάρξει μια αξιόπιστη, σοβαρή εναλλακτική πρόταση από τον προοδευτικό χώρο.
Η πολιτική αυτή πρόταση δεν μπορεί να δομηθεί με «πολιτικά ξέφτια» του παρελθόντος, ούτε πάνω σε υλικά ακραίας αντίδρασης και ρητορικής που χαρακτηρίζει τα άκρα.
Οι Ελληνες πολίτες, στην πλειονότητά τους, έχουν –απόλυτα δικαιολογημένα– χάσει την εμπιστοσύνη τους στους πολιτικούς σωτήρες, στους «άεργους» πολιτικούς και στους διάττοντες αστέρες που δεν έχουν συναίσθηση του πραγματικού πολιτικού μεγέθους τους. Ο θάνατος του παλιού οδηγεί πάντα, νομοτελειακά, στην αναγέννηση και στην ελπίδα του νέου.
Είναι χρέος όλων μας να διαφυλάξουμε την εμπιστοσύνη και τους αγώνες των προοδευτικών πολιτών στη χώρα. Είναι ιστορική και πολιτειακή ανάγκη να κατατεθεί στην κοινωνία μια πραγματικά νέα κεντροαριστερή, προοδευτική πρόταση, απαλλαγμένη από τα βάρη του παρελθόντος.
Είμαι βέβαιος ότι η Δημοκρατία και η ζωή δεν έχουν αδιέξοδα και η ελπίδα θα ανατείλει ξανά για τη Δημοκρατική Παράταξη της Ελλάδας.
*Βουλευτής Κιλκίς, αν. τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία
