Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών ανέδειξαν την κρίση του πολιτικού αλλά και του κομματικού συστήματος. Αλλά γιατί κάποιοι παριστάνουν ότι εκπλήσσονται, αφού οι πολίτες δεν διέκριναν αντιπαράθεση προγραμμάτων διακυβέρνησης που τους αφορούν και αισθάνθηκαν ότι χρησιμοποιούνται για να εξουσιοδοτήσουν άνευ όρων πολιτικά πρόσωπα; Ειδικά στα κόμματα του προοδευτικού χώρου, η αποτίμηση περιορίζεται όχι στην αλλαγή πολιτικοκοινωνικού προσανατολισμού, αλλά στην επαναδιάταξη κοινωνικά αδιάφορων εσωκομματικών ισορροπιών. Πόσο αποπροσανατολιστικό!
Πρέπει τώρα να γεννηθεί μια νέα ελπίδα που θα αφορά τους πολίτες και θα τους εμπλέκει για να επιστρέψουν με λόγο και ρόλο. Κι αυτό με τη σειρά του προϋποθέτει λειτουργία πολιτικού φορέα που θα ευνοεί τη συνάντηση μιας μεγάλης κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας σε προγραμματική βάση διακυβέρνησης. Ενα εναλλακτικό πολιτικό σχήμα που θα τους δίνει δικαίωμα επιλογής για να ξεφύγουν από το «όλοι ίδιοι είναι»… Κι αυτό με τη σειρά του προϋποθέτει διεργασίες που απαντούν στις σύγχρονες διαιρετικές τομές τις οποίες γεννούν οι τεχνολογίες, οι κατακτήσεις, οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις και η διαχείριση (με ποιους και για ποιους γίνεται).
Εχει σημασία λοιπόν, η συγκρότηση μιας μεγάλης προοδευτικής συνάντησης για τη διακυβέρνηση της χώρας που θα στηρίζεται μεταξύ των άλλων στις δυνάμεις της παραγωγής, το «precariato», τη νεολαία και την ανάταξη της ελληνικής περιφέρειας. Εχει σημασία, οι σύγχρονες επεξεργασίες να απαντούν στις νέες διαιρετικές τομές που γεννούν οι εξελίξεις, να στηρίζονται όμως στις αρχές του προοδευτικού χώρου, του δημοκρατικού σοσιαλισμού και της Αριστεράς γενικότερα.
Σε αυτό το περιβάλλον είναι η ώρα να φανεί προγραμματικά πώς μπορεί να επιστρέψει ο δρόμος της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που θα καθιστά τη χώρα γέφυρα ειρήνης και φιλίας, ενεργά παρούσα σε διεργασίες ανάπτυξης! Υπάρχει η εμπειρία και με αυτοκριτική αποτίμηση είναι η ώρα να δυναμώσουμε τη συμβολή μας για τη συνάντηση των προοδευτικών δυνάμεων σε τροχιά κυβερνησιμότητας με προγραμματική ενότητα.
Δυναμώνουν οι φωνές και τα μηνύματα των πρόσφατων εκλογών, να εργαστούμε γι’ αυτό επισημαίνοντας το αδιέξοδο εσωκομματικών αναμετρήσεων γραφειοκρατικών ομάδων που απογοητεύουν του πολίτες οδηγώντας τους στην αποχή και την ιδιώτευση. Οι εθνικές εκλογες έχουν απρόβλεπτο χρόνο διεξαγωγής και αποτελεί δημοκρατική και κοινωνικη αναγκη να αναμετρηθούν εναλλακτικά προγράμματα διακυβερνησης προκειμένου να γίνει και πάλι καθοριστικός ο λόγος της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Για να γίνει καθαρό μέσα από τη δημοκρατική αντιπαράθεση ποιους και πώς πρέπει να υπηρετεί η πολιτική προκειμένου να υπάρξει πρόσβαση, τόσο στις παραγωγικές και κοινωνικές δυνάμεις στις τεχνολογικές και επιστημονικές κατακτήσεις για όλους με δίκαιη συμμετοχή των συντελεστών όσο και στα χρηματοδοτικά εργαλεία που θα δώσουν οξυγόνο στην ελληνική περιφέρεια που ερημώνει. Για να γυρίσουμε την πλάτη σε όσους αναζητούν μειοψηφικά εσωκομματικά άλλοθι μετάλλαξης του ρόλου των προοδευτικών κομμάτων και για να επισπεύσουμε τις διεργασίες ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου με ρυθμιστή την κοινωνία, χωρίς καπελώματα και ηγεμονισμούς.
*Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
-320x213.jpg)
