Το Ισραήλ γιόρτασε την 76η επέτειο της ίδρυσής του, το 1948, ενώ συνεχίζονται για όγδοο μήνα οι πολεμικές επιχειρήσεις στη Γάζα.
Στο διάστημα αυτό φωτίστηκε άπλετα μια πραγματικότητα η οποία απέχει πολύ από την εικόνα του αήττητου και στεγανού Ισραήλ που εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών του μέχρι να προκύψουν οι προϋποθέσεις να επιβάλει μια περιφερειακή τάξη με τους όρους του.
Αν αφήσουμε στην άκρη τις θεωρίες της συνωμοσίας, η επίθεση της Χαμάς στις 7.10.2023 κατέρριψε τον μύθο της παντοδύναμης Μοσάντ, αλλά και των αδιαπέραστων συνόρων που προστατεύουν τους πολίτες της χώρας.
Η ίδια η επιχείρηση της Γάζας παραπέμπει στον αδιέξοδο πόλεμο στον Λίβανο το καλοκαίρι του 1982, όταν οι ισραηλινές δυνάμεις προέλασαν ταχύτατα μέχρι τη Βηρυτό, με μηδενικό όμως πολιτικό αποτέλεσμα καθώς σταδιακά αποχώρησαν.
Η πιο απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα ήρθε το βράδυ της πυραυλικής επίθεσης του Ιράν καθώς η απόκρουσή της έγινε δυνατή μόνο χάρη στη συνδρομή των ΗΠΑ και της Βρετανίας, κατά κύριο λόγο.
Ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ του Ισραήλ καθώς η υπεροχή του σε οπλικά συστήματα, με εξαίρεση τα πυρηνικά όπλα, βαίνει μειούμενη.
Οσο δεν υιοθετείται η λύση των δύο κρατών, το Ισραήλ και τα Κατεχόμενα σε ορίζοντα δύο δεκαετιών θα έχουν πλειοψηφία αραβικού πληθυσμού.
Αν δεν υπάρξει πολιτική ισονομία για τον αραβικό πληθυσμό, τότε η διολίσθηση σε πρακτικές τύπου απαρτχάιντ είναι αναπόφευκτη, με πρώτο θύμα τον δημοκρατικό χαρακτήρα του Ισραήλ.
Σήμερα, σαράντα επτά χρόνια μετά την επίσκεψη Σαντάτ στο Ισραήλ, η Αίγυπτος συνυπογράφει την προσφυγή στη διεθνή Δικαιοσύνη για πρακτικές γενοκτονίας.
Η λύση των δύο κρατών είναι η προϋπόθεση για την ένταξη του Ισραήλ στο άμεσο περιβάλλον του, τη Μέση Ανατολή.
Η παράταση του σημερινού αδιεξόδου θα εγκλωβίσει το Ισραήλ στην πιο σκληρή απομόνωση της Ιστορίας του καθώς ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Ε.Ε. θα διακινδύνευαν τα συμφέροντά τους στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Στις ρίζες του σημερινού αδιεξόδου βρίσκεται η απόφαση της κυβέρνησης των Εργατικών μετά τον Πόλεμο των Εξι Ημερών να κατασκευάσουν οικισμούς για εποίκους στα Κατεχόμενα, μια απόφαση στην οποία αντιτάχθηκε ο πρώτος πρωθυπουργός μετά την ανεξαρτησία του 1948, Μπεν Γκουριόν.
