«Θα είμαι ο πρόεδρος της ειρήνης και όχι του πολέμου. Οσο θα ασκώ τα καθήκοντά μου δεν πρόκειται να σταλεί στην Ουκρανία ούτε ένας Σλοβάκος στρατιώτης».
Με το παραπάνω σύνθημα ο Πελεγκρίνι εξελέγη πρόεδρος της Σλοβακίας, μιας χώρας που έχει πλέον αποξενωθεί από τη φιλοατλαντική, εκτός ευρώ, Τσεχία με την οποία συναποτελούσαν την περίοδο 1918-1992 την Τσεχοσλοβακία.
Στην προεκλογική ρητορική του Πελεγκρίνι δεν υπήρχαν αναφορές υπέρ της Ρωσίας, αλλά σαφής άρνηση οποιασδήποτε εμπλοκής στην Ουκρανία.
Η προοπτική αποστολής χερσαίων δυνάμεων του ΝΑΤΟ μετά τις σχετικές δηλώσεις Μακρόν δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αντιμετωπιστεί ως προεκλογική κινδυνολογία.
Η απομάκρυνση της Σλοβακίας από την Τσεχία ολοκληρώνεται την ώρα που τείνει να διαμορφωθεί μια στενή σχέση ανάμεσα στην Μπρατισλάβα και τη Βουδαπέστη παρά το ταραγμένο παρελθόν των διμερών σχέσεων.
Η είδηση δεν είναι στην προοπτική προσέγγισης της Σλοβακίας με τη Μόσχα, αλλά στον φόβο που προκαλεί ενδεχόμενη εμπλοκή στην Ουκρανία, μιας χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ και της ευρωζώνης. Το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι κατά πόσον στη Φινλανδία, την Πολωνία και τη Ρουμανία θα διαμορφωθεί μια κοινή γνώμη ολοένα και πιο ανήσυχη για ενδεχόμενη εμπλοκή στη σύγκρουση της Ουκρανίας.
Η Σλοβακία, όταν υπήρχε η Τσεχοσλοβακία, επηρέαζε συνολικά τις ισορροπίες στην Πράγα καθώς ο Ντούμπτσεκ και ο Χούζακ ήταν Σλοβάκοι.
Η διάλυση της Τσεχοσλοβακίας το 1992 ήταν πρωτοβουλία της Τσεχίας, που δεν ήθελε να επιδοτεί τον πτωχότερο συγκάτοικό της.
Τριάντα δύο χρόνια μετά η Σλοβακία με τα πρόσφατα αποτελέσματα των βουλευτικών και των προεδρικών εκλογών υιοθετεί απέναντι στη Ρωσία μια πολιτική στους αντίποδες της στάσης της Τσεχίας. Το ερώτημα που φαίνεται να απασχολεί τις χώρες της περιοχής είναι οι παράπλευρες απώλειες του πολέμου στην Ουκρανία.
Με δυο λόγια, ο φόβος της εμπλοκής στην Ουκρανία φαίνεται ότι αρχίζει να απασχολεί τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης περισσότερο από τον αναθεωρητισμό της Μόσχας. Ετσι, την ώρα που η Σλοβακία χαράζει μια κόκκινη γραμμή ως προς την εμπλοκή της στη νατοϊκή κινητοποίηση απέναντι στη Ρωσία, η Γερμανία ξεκινά την κατασκευή έργων στη Λιθουανία που είναι απαραίτητα για τη μόνιμη εγκατάσταση μιας ταξιαρχίας της Μπούντεσβερ στη χώρα από την οποία πριν από τριάντα χρόνια αποχώρησε ο ρωσικός στρατός στην πρώτη μετά το 1945 προώθηση του γερμανικού στρατού στην πρώην ΕΣΣΔ.
