Δύναμη και δυνατότητα συνάμα…

Mα τι (ποδοσφαιρικό) βράδυ ήταν εκείνο της περασμένης Πέμπτης! Πραγματική μέθεξη που δεν μπορούσε να αφήσει αδιάφορο σχεδόν κανέναν… Βράδυ βγαλμένο από πολύ καλές εποχές του παρελθόντος, που μάλιστα δεν θα τις έλεγες και συνεχώς επαναλαμβανόμενες.

Δεν είναι τόσο το γεγονός πως ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ, προκρίθηκαν στους προημιτελικούς μιας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης. Είναι ο εκθαμβωτικός τρόπος που το έκαναν. Ένας τρόπος που φανερώνει δύναμη και δυνατότητα συνάμα.

Η Lady Hope είδε διαισθητικά στο 5-1 της Θεσσαλονίκης και στο 1-6 της Σερβίας μεγάλες μάχες στο άμεσο μέλλον, με διακυβεύματα που χαϊδεύουν περιπαθώς την ιστορική καταγραφή. Στο χέρι των δύο ελληνικών ομάδων είναι να μείνει το 2024 αξέχαστο για το ίδιο το ελληνικό ποδόσφαιρο ακόμα περισσότερο από όσο είναι στο σήμερα μετά τις δύο σπουδαίες προκρίσεις της περασμένης εβδομάδας…

Σε μία εποχιακή συγκυρία που αν εξαιρέσει κάποιος την προπέρσινη «βόλτα» του ΠΑΟΚ ξανά στους προημιτελικούς του UEFA Conference League (και την αξιοπρεπέστατη προσπάθειά του απέναντι στη Μαρσέιγ), το ελληνικό ποδόσφαιρο την έχει ανάγκη σε βαθμό ουσιαστικής υπαρξιακής αναζήτησης. Οι διακρίσεις στην Ευρώπη είχαν καταντήσει δυσεύρετες έως απίθανες και πραγματικά δεν μπορούμε να ξέρουμε κάθε καλοκαίρι πόσες και ποιες ελληνικές ομάδες ξεκινούσαν τις σεζόν έχοντας ως στόχο μία τέτοια διάκριση (με ρεαλιστικούς όρους). Γιατι, εντάξει, στα λόγια, όλοι θα σου έλεγαν πως θέλουν κάτι καλό, αλλά το θέμα είναι ποιοι το πίστευαν πραγματικά, επιχειρώντας συνάμα να οικοδομήσουν τους απαραίτητους όρους για κάτι τέτοιο. Εκ του αποτελέσματος αποδεικνυόταν συνεχώς πως οι υπεύθυνοι των ελληνικών ομάδων δεν ήταν σε θέση να ανακαλύψουν τη σωστή συνταγή (επομένως και πιθανές απαραίτητες δοσολογίες της)…

Φέτος, απέναντι σε Ντινάμο Ζάγκρεμπ και Μακάμπι Τελ Αβίβ, δεν πέρασαν οι δύο ελληνικές ομάδες ούτε κατά τύχη, ούτε γιατί οι αντίπαλοι ήταν αδύναμοι. Άλλωστε, μετά τα αποτελέσματα των πρώτων αγώνων σε Κροατία και Φάληρο, είχαν εθιστεί οι περισσότεροι σε μία συνέχεια χωρίς καμία ελληνική ομάδα στα ευρωπαϊκά Κύπελλο (τώρα που αυτά οδηγούνται στην κορύφωσή τους). Πλέον, όμως, το 25% της συγκεκριμένης διοργάνωσης είναι Ελλάδα και τα όνειρα και απαραίτητα και επιτρεπτά. Ούτε η Μπριζ, ούτε η Φενερμπαχτσέ είναι εύκολες, γιατί πλέον όποιες έχουν φτάσει εδώ είναι αντικειμενικά καλές ομάδες. Είτε φημίζονται για αυτό, είτε όχι, είναι… Και πρέπει να κάνεις πολύ καλά και σε διάρκεια σχεδόν όλα όσα απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο για να προκριθείς άλλον ένα γύρο, γράφοντας πραγματική ιστορία.

Όμως, και μόνο το δέλεαρ ενός ευρωπαϊκού ημιτελικού «υποχρεώνει» σε εντατικοποίηση των προετοιμασιών και τους δύο οργανισμούς. Ήδη οι περισσότεροι εγχώριοι ποδοσφαιρόφιλοι, ανεξαρτήτως ομάδας που υποστηρίζουν (άρα και των ανάλογων αισθημάτων που «κουβαλάνε» για ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό…) μπορούν να αναφωνήσουν κάτι το συγκεκριμένο: είναι ωραία η προχωρημένη άνοιξη (Aπρίλιος…) με ευρωπαϊκούς αγώνες. Για να το επαναλάβουν ξανά ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός, για να το ψάξουν από του χρόνου ΑΕΚ και Παναθηναϊκός…