Καμία είδηση δεν ενοχλεί τον αναπτυγμένο κόσμο γιατί η εποχή της βαρβαρότητας έχει παρέλθει Και το θύμα είναι απλά «κάποιος» Κανείς δεν γνωρίζει το όνομά του Και η τραγωδία, όπως άλλωστε και η αλήθεια είναι πράγματα σχετικά
Μαχμούντ Νταρουίζ.
Στις 25 Φεβρουαρίου 2024 ο Αμερικανός σμηνίας Ααρον Μπούσνελ (Aaron Bushnell) φόρεσε τη στρατιωτική στολή του, κατευθύνθηκε στη σιδερόφρακτη πύλη της ισραηλινής πρεσβείας στην Ουάσινγκτον, άφησε κάτω το κινητό του τηλέφωνο και αυτοπυρπολήθηκε.
«Το όνομά μου είναι Ααρον Μπούσνελ. Είμαι ενεργό μέλος της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ και δεν θέλω πια να είμαι συνένοχος στη γενοκτονία. Πρόκειται να κάνω μια ακραία πράξη διαμαρτυρίας. Αλλά σε σύγκριση με αυτό που βίωσαν οι άνθρωποι στην Παλαιστίνη από τους εποικιστές τους, δεν είναι καθόλου ακραία. Η άρχουσα τάξη μας αποφάσισε αυτό να θεωρείται κανονικό. Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του Ααρον, ενώ ένας άνδρας της ασφάλειας στόχευε με όπλο το κρανίο του καλώντας τον να πέσει κάτω. Οταν σωριάστηκε δεν ήταν πια ο Ααρον αλλά η στάχτη του.
Τους τελευταίους μήνες πάνω από 30.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά έχουν δολοφονηθεί στη Γάζα. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν αριθμούς που δεν συγκλονίζουν πια τα πλήθη. Ο Τύπος και η τηλεόραση προβάλλουν συγκλονιστικές εικόνες του πολέμου, χωρίς ιδιαίτερες ιστορικές και πολιτικές επεξηγήσεις.
Τα ίδια μέσα δεν ενεργούν άσκοπα όταν παρουσιάζουν τον Ααρον ως τρελό τονίζοντας την απόσταση από τον «φυσιολογικό» πολίτη που δεν θα αυτοκτονούσε ποτέ. Εχει άραγε σημασία που κανείς δεν ισχυρίστηκε πως ο Ααρον ήταν ψυχικά διαταραγμένος ή που ένας πρώην συνάδελφός του, με τον οποίο δούλευε για την κοινότητα των αστέγων στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, δήλωσε πως ήταν «από τους πιο αξιόπιστους συντρόφους» που είχε γνωρίσει;
Τα μέσα ενημέρωσης έκαναν την ψυχιατρική διάγνωση με ύπουλο τρόπο. Το περιοδικό Time Magazine επισήμανε ότι, σύμφωνα με την πολιτική του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ, το εν ενεργεία στρατιωτικό προσωπικό απαγορεύεται να συμμετέχει σε πολιτικές δραστηριότητες. Η αυτοκτονία του Ααρον φαίνεται πως ήταν μια τέτοια δραστηριότητα, ενώ η εξόντωση των Παλαιστινίων δεν είναι. Στο κάτω μέρος του άρθρου οι αναγνώστες διαβάζουν χρήσιμες οδηγίες: «Εάν εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε βιώνει ψυχική διαταραχή ή σκέφτεται να αυτοκτονήσει, καλέστε ή στείλτε μήνυμα στο 988». Φαίνεται πως ο Ααρον ήταν απλώς θύμα επικίνδυνης ψυχικής ασθένειας, ενώ η γενοκτονία των Παλαιστινίων είναι μια υγιής και ακίνδυνη για τον ψυχισμό κατάσταση.
Το αμερικανικό πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο κάνει ό,τι μπορεί για να τον αποδομήσει ακόμα και μετά θάνατον. Η έγκριτη εφημερίδα New York Times αντέγραψε την ανακοίνωση της αστυνομίας: «Ανθρωπος πεθαίνει αφού αυτοπυρπολήθηκε έξω από την ισραηλινή πρεσβεία στην Ουάσινγκτον». Υπάρχει, άραγε, πιο αποστειρωμένη είδηση; Υπάρχει πιο άθλια πληροφορία χωρίς ίχνος ιστορικής, πολιτικής και κοινωνικής αναφοράς;
Ο Ααρον δεν έγραψε σε ένα πλακάτ «Stop the genocide» ούτε τραγούδησε το «From the river to the sea…». Ο καλός στρατιώτης έλουσε το σώμα του με εύφλεκτο υλικό και εξαϋλώθηκε τόσο αθόρυβα και ταχύτατα που δεν καταγράφεται στη συλλογική μνήμη. Το φλεγόμενο σώμα του αποτυπώθηκε και αποθηκεύτηκε στη μνήμη ενός κινητού τηλεφώνου. Υστερα παραδόθηκε στον διαδικτυακό κόσμο που είδε με φρίκη αλλά και απάθεια τις φλόγες να ξεπηδούν από τα σωθικά του Ααρον. Είδε τη σάρκα του να ζαρώνει αργά, το κεφάλι να μαυρίζει και να γίνεται στάχτη. Είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα μπορούν να εξαφανιστούν τα ανθρώπινα όντα.
Ο ίδιος, όμως, ο «τρελός» Ααρον έκρινε πως η πράξη του δεν ήταν ακραία μπροστά στους χιλιάδες Παλαιστινίους που έχουν γίνει στάχτη από τα ισραηλινά πυρά στη Γη της Παλαιστίνης από το 1948. Αντίθετα έκρινε ακραία, μη κανονική και αποκρουστική τη γενοκτονία στη Γάζα. Εκρινε πως σιωπή σημαίνει συνενοχή. Ντρόπιασε με την αυτοκτονία του στρατιωτικούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους και όλους εκείνους που θεωρούν το έγκλημα στη Γάζα κανονικότητα και τη συγκάλυψη ασπίδα προστασίας από την τρέλα. Διότι όποιος πιστεύει πως το έγκλημα που διαπράττει το Ισραήλ με τους εταίρους του στη Γάζα είναι μια τρέλα δεν είναι υγιής πολίτης αλλά ψυχικά ασθενής.
«Λευτεριά στην Παλαιστίνη», επαναλάμβανε ο Ααρον ενώ καιγόταν. Η φιγούρα του παραδομένη στις φλόγες παραμένει «ζωντανή» στην ιστοσελίδα του. Η ζωή είναι ο χρόνος ανάμεσα στην ανάμνηση της πρώτης στιγμής και τη λήθη της τελευταίας, γράφει ο Μαχμούντ Νταρουίζ, εθνικός ποιητής της Παλαιστίνης. Λέτε ο αυτοπυρπολημένος Ααρον να δικαστεί από κανένα στρατοδικείο στους ουρανούς για την πολιτική του δραστηριότητα; Δεν αποκλείεται.
*Ομ. καθηγήτρια Κοινωνιολογίας, μέλος Π.Γ. του ΜέΡΑ25
